หวังไปโดยสิ้นเชิง“มา นายต้องยิ้มมองดูเขาถูกลูกน้องของฉันค่อยๆ เฉือนเนื้อของเขาลงมาเพื่อเป็นการขอบคุณนะ…” หัวหน้าหันหัวของหลิงหลานไปที่เด็กหนุ่มคนนั้นด้วยความป่าเถื่อน ส่วนเด็กหนุ่มคนนั้นก็ถูกชายร่างใหญ่าสองคนพยุงไว้ ยังมีอีกคนกำลังเลียดาบสั้นที่ส่องประกายในมือ ราวกับกำลังใคร่ครวญว่าจะเริ่มลงมือที่ส่วนไหนของเด็กหนุ่มบรรดาคนที่ถูกคุมตัวให้คุกเข่าเห็นฉากนี้ ใบหน้าก็เต็มไปด้วยความหวาดหวั่น มีหลายคนถึงขั้นไม่อาจเชื่อได้ บางทีพวกเขาอาจจะไม่สามารถเข้าใจได้ว่าทำไมเด็กหนุ่มถึงอยากช่วยเหลือเด็กแปลกหน้าคนหนึ่ง และยังต้องทรมานอย่างโหดร้ายแบบนี้ก่อนตายเพื่อเรื่องนี้ด้วยทางด้านผู้ร้าย สายตาของทุกคนต่างเพ่งมองไปที่ตัวของเด็กหนุ่ม พวกเขารู้สึกสนุกกับฉากแบบนี้ เมื่อเห็นคนผู้หนึ่งอ้อนวอนก่อนตายด้วยความทุกข์ทรมานผิดหวังทำให้พวกเขาตื่นเต้นมากๆ กระทั่งหัวหน้าคนนั้นก็ยังให้ความสนใจไปที่เด็กหนุ่มคนนั้น โดยลืมหลิงหลานที่อยู่ในมือไปนี่เป็นโอกาส! เมื่อความสนใจของทุกคนต่างมุ่งไปที่ตัวของเด็กหนุ่ม หลิงหลานก็รู้ว่าโอกาสดีที่สุดที่เธอจะลงมือได้มาถึงแล้วศีรษะของหลิงหลานไม่ได้ขยับเขยื้อน แต่แขนของเธอกลับบิดไปยังองศาที่แปลกประหลาดสุดขีด ทำลายขีดจำกัดการเคลื่อนไหวที่ยืดหยุ่นของร่างกายของมนุษย์ กริชในมือกวัดแกว่งไปหาหัวหน้าซึ่งกำลังบีบดวงหน้าของเธอโดยไม่ลังเลเลยสักนิดหัวหน้ากำลังหัวเราะเสียงดังขณะมองลูกน้องเข้าไปใกล
