ต่อไป
ไม่นาน การประลองของทั้งสองกลุ่มก็เริ่มต้นอย่างเป็นทางการ หานจี้จวินลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตัดสินใจไปดูการแข่งขันของฉีหลงกับหลี่อิงเจี๋ย ส่วนลั่วล่างกลับเลือกไปชมการประลองของหลิงหลาน เพราะว่าเขาอยากดูทักษะการต่อสู้ที่แท้จริงของหลิงหลาน
พูดแล้วก็น่าเศร้าจริงๆ เขาตามหลิงหลานมาครึ่งปี ในช่วงเวลานี้ก็เคยต่อสู้ด้วยหลายครั้ง แต่พวกเขากลับไม่เคยเห็นหลักเกณฑ์ทักษะการต่อสู้ที่แท้จริงของหลิงหลานเลย เพราะว่าโดยปกติแล้วตอนที่หลิงหลานต่อสู้กับพวกเขาไม่ได้ใช้กระบวนท่าอะไร เพียงแต่ใช้การโจมตีตามสัญชาตญาณเท่านั้น ท่วงท่าตรงไปตรงมาเรียบง่ายชัดเจน
และเป็นเพราะเรื่องนี้นี่เอง พวกหานจี้จวินเลยคาดเดาที่มาที่แท้จริงของหลิงหลานไม่ได้มาโดยตลอด ถึงแม้ว่าหานจี้จวินจะเคยพูดเลี่ยงๆ แต่หลิงหลานกลับยิ้มไม่พูดจา มีความลับหรือว่าไม่มีความลับจริงๆ กันแน่? พวกเขาก็สุดจะรู้ได้
ถ้าหลิงหลานรู้ว่าพวกฉีหลงจะหมกมุ่นกับที่มาของเธอขนาดนี้ เกรงว่าเธอคงจะหัวเราะงอหาย เวลานี้หลิงหลานยังคงไม่รู้สถานะที่แท้จริงของพ่อตัวเอง เธอคิดว่าตัวเองเป็นเพียงลูกหลานตระกูลเล็กๆ ทั่วไปที่ไม่ได้สะดุดตา เป็นลูกกำพร้าพ่อที่มีแม่เป็นแม่หม้ายสามีซึ่งแยกตัวออกมาจากตระกูลเล็กๆ เท่านั้น
จำเป็นต้องบอกว่า หลิงหลานประมาทเลินเล่อในด้านนี้อยู่บ้าง แน่นอนว่าเสี่ยวซื่อเองเป็นสาเหตุในเรื่องนี้ด้วยในระดับหนึ่ง ที่ตลอดมาไม่เคยเตือนหลิงหลานให้ไปรู้เรื่อ
