ๆ กำลังก้มลงมองเขาด้วยใบหน้าเย็นชา….
ก้มลงมอง? ฉินอี้ได้สติขึ้นมาโดยพลันแล้วค่อยพบว่าเขาร่วงลงมาที่ด้านล่างสนามประลอง พูดอีกอย่างก็คือ เขาพ่ายแพ้ในการต่อสู้รอบนี้แล้ว กฎของการแข่งขัน เมื่อนักสู้ถูกโจมตีจนออกจากเขตของสนามประลองก็จะถูกตัดสินว่าแพ้ทันที
นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่? เขาจับหลิงหลานไว้แล้วชัดๆ เห็นได้ชัดว่าชัยชนะอยู่ตรงหน้า ทำไมสุดท้ายเขาถึงถูกโจมตีจนออกนอกสนามล่ะ? การประลองรอบนี้ เขาพ่ายแพ้ได้แปลกประหลาดมากจริงๆ ฉินอี้กำหมัดต่อยกับพื้นด้วยความขุ่นเคือง ในใจรู้สึกไม่สบอารมณ์อย่างยิ่ง
พอเห็นฉินอี้ทำหน้าบูดบึ้งไม่พอใจ อาจารย์ก็ถอนหายใจน้อยๆ ความแข็งแกร่งของฉินอี้กับหลิงหลานห่างชั้นกันมากเกินไปจริงๆ ดังนั้นฉินอี้ถึงได้ไม่รู้ว่าเขาพ่ายแพ้อยู่ในเงื้อมมือของหลิงหลานได้ยังไง
อย่างไรก็ตาม ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะอธิบายข้อสงสัยให้ฉินอี้ เขาตะโกนเสียงดังอย่างเฉียบขาดว่า “รอบนี้ หลิงหลานเป็นฝ่ายชนะ เลื่อนสู่เจ็ดอันดับแรกได้สำเร็จ”
บางทีเด็กคนอื่นๆ อาจจะเห็นเหมือนอยู่ท่ามกลางเมฆหมอก แต่พวกอาจารย์ที่รับชมการต่อสู้ตรงสนามต่างมองเห็นได้ชัดเจน ตอนนั้นฉินอี้รัดแขนขวาของหลิงหลานได้สำเร็จ ตอนที่เขาเพิ่งจะจับตัวอีกฝ่ายไว้ มือของหลิงหลานที่เดิมทีกำหมัดอยู่นั้นก็พลันกางนิ้วออก ความยาวของนิ้วมือที่ยืดออกมาแตะไหล่ของฉินอี้ได้พอดี
แน่นอนว่าการสัมผัสเล็กน้อยนี้ไม่สามารถซัดฉินอี้กระเด็นออกไปได้ แต่พวกอา
