ู่บ้าง เนื่องจากกระบวนท่าของหลิงหลานทั้งหลายนี้ทำให้เขาพวกเขารู้สึกทั้งคุ้นเคยทั้งแปลกตา ไม่ผิด กระบวนท่าพวกนี้เป็นกระบวนท่าที่หลิงหลานขโมยเรียนมาในตอนที่ต่อสู้กับพวกเขา แต่ว่าเธอทำการดัดแปลงการเคลื่อนไหวพวกนี้ในระดับหนึ่งภายใต้การศึกษาวิจัยของเธอกับเสี่ยวซื่อ ไม่ใช่ว่ากระบวนท่าของพวกฉีหลงมีปัญหา แต่หลิงหลานดัดแปลงกระบวนท่าพวกนี้ให้เหมาะกับสภาพร่างกายของเธอมากที่สุด
“เอ่อ ลูกพี่ ท่าที่สิบแล้วนะ” เสี่ยวซื่อไม่ได้ชมการต่อสู้ไปเปล่าๆ เขานับกระบวนท่าให้หลิงหลานด้วยความจริงจังมาก
“ถึงแล้ว? ในที่สุดก็หลุดพ้นได้เสียที” เก็บเรี่ยวแรงเก็บความเร็ว แล้วยังต้องประเมินการตอบสนองของอีกฝ่าย หลิงหลานโจมตีสิบกระบวนท่านี้ด้วยไม่สบอารมณ์สุดขีด เมื่อเธอได้ยินเสี่ยวซื่อบอกว่าครบสิบท่าแล้ว เธอก็เปลี่ยนเป็นอารมณ์ดีอย่างยิ่ง
เวลานี้เองฉินอี้ได้ทำความคุ้นเคยกับความเร็วและพละกำลังในการโจมตีของหลิงหลานแล้ว เขาคิดว่าตัวเองสามารถรับมือกับการโจมตีของหลิงหลานได้ ก็เลยคิดว่าควรจะทำการโจมตีกลับ ถึงยังไงอาศัยแค่การป้องกันเพียงอย่างเดียวไม่สามารถคว้าชัยชนะมาได้ ถึงแม้เขาจะระวังตัวมากๆ ต่อความสามารถของหลิงหลานที่เชี่ยวชาญเรื่องการคว้าโอกาส แต่เขาเชื่อว่าต่อให้ถูกอีกฝ่ายคว้าโอกาสไปได้ เขาก็สามารถรับมือได้โดยอาศัยความเร็วและการตอบสนองของเขาเช่นกัน
ดังนั้น เขาเลยตัดสินใจลองโจมตีหยั่งเชิงดูสักครั้ง แต่การโจมตีที่เขาเลือ
