คยเห็นรูปแบบการต่อสู้ของฉินอี้มาก่อน เป็นนักสู้สายกลยุทธ์ ชอบทำความเข้าใจความสามารถของคู่ต่อสู้ก่อนถึงค่อยทำการตอบโต้ ดังนั้นเขาจึงต่อสู้แบบเคลื่อนที่ไปรอบๆ เกือบทุกครั้งที่เริ่มการต่อสู้
หลิงหลานไม่เคยเจอคู่ต่อสู้แบบนี้มาก่อน ในมิติการเรียนรู้ อาจารย์หมายเลขหนึ่งนิยมการโจมตีทีเดียวจอด แน่นอนว่าย่อมเป็นรูปแบบการโจมตีประเภทบดขยี้ล้วนๆ อาจารย์หมายเลขเก้าก็ยึดมั่นในแนวคิดการต่อสู้แบบดั้งเดิมมากที่สุด ทหารมาใช้ขุนพลต้านรับ น้ำมาใช้ดินต้าน[2] ให้ความสำคัญกับวิธีการต่อสู้เปลี่ยนกระบวนท่าไปเรื่อยๆ พลิกแพลงตามสถานการณ์ วิธีการต่อสู้อาจารย์หมายเลขห้าชั่วช้ายิ่งกว่านิสัยชั่วร้ายของเขา ขอเพียงสามารถคว้าชัยชนะ ไม่ว่าวิธีการไหนเขาก็สามารถทำออกมาได้ หลิงหลานนึกถึงวิธีต่อสู้ของอาจารย์หมายเลขห้าก็อดตัวสั่นเทิ้มหลายทีไม่ได้ ตอนนี้เธอยังรู้สึกหนาวยะเยือกไปทั่วทั้งตัว การฝึกฝนในตอนนั้นแทบจะทำลายสามมุมมองของเธอ
ฉีหลง ลั่วล่างและหานจี้จวินที่หลิงหลานแลกเปลี่ยนความรู้ด้วยกันบ่อยๆ ก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้แบบนี้ ฉีหลงชอบเล่นใหญ่ทั้งตอนเปิดฉากและปิดฉาก การต่อสู้กับเขาจึงเป็นการต่อสู้ที่รุนแรงดุเดือดที่สุด ไม่ต้องสิ้นเปลืองความคิดอะไร เนื่องจากฉีหลงไม่ให้เวลาคุณคิดกระบวนท่าและแผนรับมือ ได้แต่ถลกแขนเสื้อขึ้นมาต่อสู้อย่างบ้าคลั่งถึงจะสามารถรับมือกับการโจมตีที่เหมือนกับพายุฝนที่โหมกระหน่ำ
รูปแบบการต่อสู้ของลั่วล่างเป
