ิงหงสามารถเอาชนะรอบต่อไปได้ เขาย่อมเป็นหนึ่งในคนที่โค่นล้มได้สำเร็จ ถึงขนาดที่กลายเป็นจุดสนใจของผู้คนในช่วงเวลาหนึ่ง
หลี่จิงหงขัดเขินเล็กน้อย “ฉันกล้าหวังเยอะที่ไหน คนที่สามารถอยู่ที่นี่ต่างก็เป็นยอดฝีมือทั้งนั้น ฉันพูดได้แค่ว่าตารางการแข่งก่อนหน้านี้ ฉันค่อนข้างโชคดีเท่านั้น ความสามารถของคู่ต่อสู้ไม่ได้สูงมาก”
เหอเฉาหยางที่อยู่ห้องดีเด่นเหมือนกับหลี่จิงหงได้ยินคำพูดนี้ก็ไม่พอใจอยู่บ้าง “จิงหง ไม่ว่าพวกเราจะทำได้หรือไม่ เราจะสูญเสียความมั่นใจก่อนไม่ได้เด็ดขาด ในเมื่อมาถึงตรงนี้แล้ว พวกเราต้องสู้”
หลี่จิงหงตระหนักได้ขึ้นมา เขาผงกศีรษะทันทีและเอ่ยว่า “เฉาหยาง นายพูดถูก ในเมื่อมาถึงสองร้อยอันดับแรกแล้ว ถ้าเราไม่สู้ก็ทำผิดต่อความพยายามของเราก่อนหน้านี้แล้ว”
“นี่สิถึงจะถูก” เหอเฉาหยางหัวเราะ พวกเขาเป็นเพียงสองคนเท่านั้นที่เข้าห้องดีเด่น การตกอยู่ในสถานการณ์เดียวกันทำให้พวกเขาสองคนสนิทสนทกันดีมาก พวกเขาคอยช่วยเหลือให้ความร่วมมือซึ่งกันและกัน
หลัวเส่าอวิ๋นเห็นแบบนี้ก็เอ่ยด้วยใบหน้ากังวลว่า “ไอ้หยา หลี่จิงหงกับเหอเฉาหยางพยายามขนาดนี้ ดูท่าตำแหน่งของพวกเราจะไม่ปลอดภัยมากๆ แล้ว”
คำพูดของหลัวเส่าอวิ๋นทำให้หานซู่หย่ากับลั่วเฉากังวลตามไปด้วย
“นายยังดี ฉันกับลั่วเฉาน้อยสิที่พูดยากแล้ว” หานซู่หย่าถอนหายใจหนักๆ เธอตระหนักได้ว่าความกดดันที่เข้าห้องสเปเชียลบีหนักกว่าเข้าห้องดีเด่นมาก เธอเข้ามาที่สอง
