เลขเก้าเห็นหลิงหลานทำหน้าตื่นเต้น ในใจก็อ่อนยวบลง ช่วงนี้เธอไม่ได้เจอหลิงหลานนานมากจริงๆ ความคิดถึงไม่น้อยไปกว่าหลิงหลานเลย แต่ถึงยังไงหมายเลขเก้าก็คือหมายเลขเก้า เธอเปิดเผยความรู้สึกแต่เพียงแวบเดียวเท่านั้นก่อนจะกลับคืนสู่ท่าทีเย็นชาเงียบงันตามเดิมอีกครั้ง
เธอตบบ่าหลิงหลานเบาๆ แล้วค่อยปล่อยหลิงหลานออก หลังจากนั้นก็เอ่ยถามอย่างสงบนิ่งว่า “หลิงหลาน เกิดปัญหาขึ้นกับร่างจิตของเธอใช่หรือเปล่า?”
หลิงหลานได้ยินคำถามก็หมดอาลัยตายอยากขึ้นมาทันที “ที่แท้อาจารย์หมายเลขเก้าก็ทราบเหมือนกัน”
“อืม ร่างจิตของเธอเกิดความผันผวนผิดปกติ ในฐานะที่ฉันเป็นผู้อยู่อาศัยย่อมสัมผัสได้อยู่แล้ว” หมายเลขเก้าบอกสาเหตุที่พวกเขาสามารถรู้สึกได้ แน่นอนว่าหมายเลขเก้าไม่ได้บอกว่านี่จำเป็นต้องให้ผู้อยู่อาศัยทำลายกฎ ฝืนรับรู้สถานการณ์ของโฮสต์แล้วถึงจะค่อยรับรู้ เพื่อการนี้หมายเลขเก้าได้จ่ายค่าตอบแทนไปไม่น้อย
นี่คือการจำกัดขอบเขตของมิติการเรียนรู้ต่อผู้อยู่อาศัย และก็เป็นการปกป้องโฮสต์ ถ้าไม่ใช่เพราะหมายเลขเก้าเตรียมป้องกันไม่ให้หมายเลขห้าทำลายหลิงหลาน เธอก็คงไม่ทำเรื่องผิดกฎเช่นกัน
เมื่อเห็นหลิงหลานอารมณ์หดหู่ หมายเลขเก้าก็รู้สึกร้อนใจเล็กน้อย เดิมทีเธอไม่ใช่คนพูดจาอ่อนหวานนุ่มนวล ตอนนี้เธอก็เอ่ยถามตรงๆ ว่า “เธอรู้บ้างไหมว่าทำไมถึงเกิดเหตุการณ์แบบนี้?”
หลิงหลานครุ่นคิดสักพักก่อนจะพูดด้วยความไม่แน่ใจว่า “เป็นเพราะการฝึก
