เวลาที่เดินช้าลง ความผันผวนที่ผิดแปลกนี้ยิ่งรุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆ เธอเครียดหนักมากมาตลอดว่าความผิดปกตินี้จะนำอะไรมาให้เธอ แต่การเคลื่อนไหวทั่วไปไม่ได้เกิดการเปลี่ยนแปลง เธอก็เลยได้แต่วางมือก่อนชั่วคราว
แต่เธอก็ค่อยๆ พบว่าตอนที่เธอทำการต่อสู้ โดยเฉพาะตอนที่เข้าสู่สถานะโจมตี เธอตกลงสู่ความตื่นเต้นกระหายเลือดได้ง่ายมาก มีความกล้าอยากจะทำลายทุกอย่าง
เริ่มแรกเธอยังสามารถข่มกลั้นความต้องการแบบนี้ไว้ได้ เธอนึกว่าตัวเองสามารถเอาชนะอารมณ์ด้านลบที่เกิดจากการฝึกฝนที่แสนวิปริต แต่เมื่อเวลาล่วงเลยไป เธอก็ยิ่งควบคุมอารมณ์ด้านลบนี้ได้ยากมากขึ้นเรื่อยๆ เธอเริ่มสงสัยขึ้นมาแล้วว่าเกิดปัญหาขึ้นในจิตใจของตัวเองหรือเปล่า
หลังจากที่หลิงหลานทำร้ายฉีหลง ในที่สุดเธอก็เข้าใจแล้วว่าเธอมีปัญหาจริงๆ ควบคุมพลังจิตไม่ได้แล้ว หลังจากที่หมายเลขห้าซึ่งเล่ากันว่าบีบให้อัจฉริยะนับไม่ถ้วนกลายเป็นบ้าได้เคี่ยวกรำหลิงหลานมาหนึ่งเดือน ทำให้หลิงหลานเกิดปัญหาด้านจิตใจเช่นเดียวกัน
ดังนั้นหลิงหลานเลยไม่กล้าลงมืออีก เธอกลัวว่าครั้งหน้าเธอจะฆ่าพวกฉีหลงจริงๆ เวลานั้นเธอจะต้องเสียใจภายหลังมากแน่นอน
พวกฉีหลงกับลั่วล่างต่างก็รู้เหตุผลที่หลิงหลานไม่ลงมือ ดังนั้นเมื่อเพื่อนร่วมชั้นมาท้าประลองหลิงหลาน ฉีหลงกับลั่วล่างสองคนก็ก้าวออกไปข้างหน้า บอกว่าถ้าอยากท้าประลองลูกพี่พวกเขาก็ต้องล้มลูกน้องอย่างพวกเขาสองคนก่อนแล้วค่อยว่ากัน
ยังมีคนที่
