กวิเศษแน่นอน กระแสไฟฟ้าที่ไหลค้างอยู่ในร่างกาย ความทรมานอันไร้ที่สิ้นสุดที่อยากตายก็ตายไม่ได้ อยากอยู่ก็อยู่ไม่ได้ แทบไม่ด้อยไปกว่าการเคี่ยวกรำอันแสนโรคจิตของหมายเลขห้าเท่าไหร่เลย เธอไม่อยากลิ้มรสอีกครั้งเป็นอันขาด
ในที่สุดตอนนี้หลิงหลานก็เข้าใจแล้ว สิ่งที่เรียกว่ามิติการเรียนรู้นั้นไม่ใช่นิ้วทองคำของเธอ (นอกจากเสี่ยวซื่อนะ) แต่ว่าเป็นนิ้วสีดำซึ่งดำรงอยู่เพื่อทรมานเธอ
ตอนที่หลิงหลานกำลังร้อนใจและสับสนอยู่นั้น เวลานี้ท่านหมายเลขหนึ่งที่หลิงหลานเคารพเลื่อมใสมากกำลังระเบิดโทสะฉีกมิติฝึกฝนของอาจารย์หมายเลขห้าในมิติการเรียนรู้
ในขณะที่หมายเลขห้ากำลังวางแผนอะไรบางอย่างในมิติของตัวเองอยู่นั้น เขาก็เห็นแผ่นดินสั่นไหว โลกกำลังจะแตกเป็นเสี่ยงๆ ก็รู้ว่าสถานการณ์ท่าจะไม่ดีแล้ว เขาเพิ่งคิดจะหลบหนี ก็มีมือใหญ่ข้างหนึ่งบีบลำคอของเขา
“หมายเลขห้า ฉันแค่ให้นายสั่งสอนหลิงหลานเรื่องความอดทนต่ออุปสรรคเท่านั้น ไม่ใช่ให้นายทำลายเธอ” หมายเลขหนึ่งถลึงตาใส่หมายเลขห้า ในแววตามีความโกรธเกรี้ยวที่ไม่อาจลบล้างไปได้
เขาเป็นคนที่เชื่อมั่นในตัวพี่น้องลูกน้องใต้บังคับบัญชามาก ในเมื่อเขาตัดสินใจปล่อยมือให้หมายเลขห้าฝึกสอนหลิงหลาน เขาก็จะไม่สอดมือในระหว่างการฝึกสอน ดังนั้นเขาเลยไม่รู้เรื่องจิตใจของหลิงหลานเกิดความผิดปกติขึ้นมา
ถ้าไม่ใช่เพราะหมายเลขเก้าคอยเอาใจใส่หลิงหลานอยู่ตลอดและสังเกตเห็นความผิดปกติของหลิงหลานก่อน