การกระทำของหลินจงชิงได้รับการสนับสนุนจากเพื่อนร่วมชั้นมากมาย ขนาดอาจารย์เฉิงหย่วนหังก็ชมเชยไม่หยุดเช่นกัน ทว่ามันกลับทำให้หลิงหลานโมโหแล้ว
ไอ้ห่า! หลิงหลานสบถคำพูดหยาบคายที่ไม่มีความเป็นกุลสตรีมากๆ เธอชิงชังพวกคนที่สนับสนุนการกระทำของหลินจงชิงอย่างยิ่ง หรือว่าการสร้างความลำบากให้คนอื่นคือสิ่งที่ลูกผู้ชายเขาทำกันจริงๆ?
เอาเถอะ ถ้าหากเธอเป็นผู้ชายจริงๆ บางทีเธอคงจะไม่สับสนขนาดนี้ ให้ตายสิ เธอเป็นผู้หญิง ต้องเป็นผู้หญิง เป็นผู้หญิงไปตลอดกาล…ถ้าให้ผู้ชายมารับใช้ข้างกายแบบนี้ ถ้าความจริงเปิดเผยขึ้นมาละก็ เธอยังจะแต่งงานได้ยังไง? หลิงหลานยังไม่ละทิ้งความคิดที่จะแต่งงานอย่างเปิดเผยหรอกนะ เหตุผลหลักที่สุดก็คือเธออยากให้กำเนิดเด็กเพื่อให้มาเล่นด้วยมากจริงๆ
นับอายุสองชาติมาบวกกัน เธอก็เป็นหญิงแก่วัยสามสิบกว่าแล้ว อายุทางจิตใจย่อมไปถึงขั้นเซนต์เซย์ย่า ที่อยากจะรีบแต่งงานมีลูก อย่างไรก็ตามหลิงหลานยังนับว่ามีเหตุผล ตอนนี้เธอเพียงแต่คิดเท่านั้น ถ้าอยากจะมีลูกจริงๆ เธอยังต้องรอให้ร่างกายนี้เติบโตเป็นผู้ใหญ่ก่อนถึงจะได้ เพื่อการนี้แล้ว เธอยังต้องทนไปอีกราวๆ สิบปี…หรือว่ายี่สิบปี?
เมื่อช่วงเวลายี่สิบปีอันน่ากลัวนี้อัดใส่หลิงหลานแรงๆ หลิงหลานก็น้ำตาไหลนองหน้าทันที ‘ผ่านวันเวลานี้ไปไม่ได้แล้ว หรือว่าเธอต้องรอจนอายุทางจิตใจไปถึงขั้นซุนหงอคง ก่อนถึงค่อยมีโอกาสได้แต่งงานมีลูก?’
ในขณะที่ทางด้านหลิงหลานยั
