จ แต่เขาไม่นึกว่าลั่วล่างที่เข้าร่วมกลุ่มต่อมาจะมีความสามารถด้านการต่อสู้สูงกว่าเขาเหมือนกัน นี่ทำให้เขาหาจุดยืนของตัวเองไม่เจอไปชั่วขณะ จำเป็นต้องลำบากหาตำแหน่งอื่น ไม่นาน เขาก็พบว่ากลุ่มของพวกเขายังขาดคนฉลาดวางแผนกลยุทธ์ หานจี้จวินเชื่อว่าตัวเองยังเหมาะสมกับบทบาทนี้ ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ได้บอกต่อหน้าเพื่อนตรงๆ แต่การกระทำของเขา รวมไปถึงวิชาที่เรียนก็เริ่มมีแนวโน้มไปทางด้านนี้ เพียงพอที่จะมองเห็นการตัดสินใจของเขา
อย่างไรก็ตาม คำพูดของหลิงหลานได้โจมตีเขาอีกครั้ง หรือว่าเขาจะไม่เหมาะกับบทบาทนี้? หานจี้จวินยิ่งคิดก็ยิ่งไม่มีความมั่นใจในตัวเอง ความรู้สึกเขายิ่งดิ่งลงมากขึ้น
หลิงหลานเห็นสีหน้าของหานจี้จวินเปลี่ยนไป เธอก็รู้สึกว่าศีรษะตัวเองปวดขึ้นมาอีกครั้ง ทำไมพวกเด็กๆ ที่อยู่ข้างกายเธอถึงได้ชอบทำให้คนเป็นห่วงขนาดนี้นะ?
หลิงหลานได้แต่ยิ้มฝืดเฝื่อนหนักขึ้น จากนั้นก็เอ่ยว่า “ความจริงแล้ว ฉันเองก็ไม่รู้อะไรมากเหมือนกัน แววตาที่หลินจงชิงมองมาที่ฉันทุกครั้งให้ความรู้สึกแบบนี้ บางทีฉันอาจจะคิดมากไป”
ถึงแม้สีหน้าของหลิงหลานจะดูสงสัยโอเวอร์มาก ทว่าคำพูดนี้ไม่ใช่คำโกหกของหลิงหลานเลย เธอไม่รู้เป้าหมายของหลินจงชิงที่พยายามทำดีกับเธออย่างสุดความสามารถจริงๆ อย่างไรก็ตามหลิงหลานไม่ได้ร้อนใจ เธอเชื่อว่าเมื่อเวลาผ่านไป เธอจะต้องรู้แผนการของอีกฝ่ายแน่นอน
นอกจากนี้ เวลานี้พวกเขาต่างก็เป็นเด็กหกขวบซนๆ ยังไม
