บเตรียมพร้อมไว้แต่แรกแล้ว การโจมตีของหลินจงชิงทำให้เธอขยับไปแค่ก้าวเล็กๆ ก้าวเดียวเท่านั้น เธอเอียงตัวไปด้านข้างเล็กน้อยก็สามารถหลบได้อย่างสบายๆ
“เชี่ย เด็กคนนี้มั่นใจในตัวเองจริงๆ เลือกทำการหลบในระยะที่เล็กขนาดนี้ นี่มันประมาทมากเกินไปแล้ว” พวกนักเรียนเก่าที่ชมการต่อสู้รู้สึกตกใจอยู่บ้าง พวกเขาพากันวิจารณ์การหลบของหลิงหลานว่ากล้าได้กล้าเสียมากเกินไป
ฉีหลงกับลั่วล่างสบตากันเองแวบหนึ่ง และมองเห็นความตกตะลึงและประหลาดใจของอีกฝ่าย พวกเขารู้ดีว่าการใช้องศาที่เล็กที่สุดในการหลบการโจมตีเป็นทักษะเฉพาะที่หลิงหลานเชี่ยวชาญ มันย่อมเป็นวิธีการหลบที่ประหยัดพลังมากที่สุด แต่ก็มีเพียงหลิงหลานเท่านั้นที่กล้าทำแบบนี้ ฉีหลงกับลั่วล่างไม่กล้าลองทำเลย นี่เกี่ยวพันกับความสามารถและความมั่นใจมาก ตอนนี้พวกเขายังทำเรื่องนี้ไม่ได้ แต่สิ่งที่ทำให้พวกเขาตกตะลึงและประหลาดใจไม่ใช่การหลบที่พวกเขาคุ้นเคยแน่นอน หากแต่เป็นพวกเขาสัมผัสได้ว่า หลิงหลานควบคุมรูปแบบการหลบในระยะเล็กๆ แบบนี้ได้สมบูรณ์มากขึ้น ดังนั้นการเคลื่อนไหวของเธอจึงสง่างามและเป็นธรรมชาติมากอย่างเห็นได้ชัด
หลินจงชิงโจมตีไม่โดน แต่เขาก็ไม่ได้ถอยไปข้างหลัง ทว่าออกหมัดต่อเนื่องตามมาชุดหนึ่ง เต็มไปด้วยแรงกดดันที่ชกมั่วซั่วไร้แบบแผน น่าเสียดายที่ความสามารถของหลิงหลานเหนือกว่าเขามากไปจริงๆ สำหรับหลิงหลานแล้ว กระบวนท่าแบบนี้ไม่ใช่ปัญหาเลย
หลิงหลานโยกกายน้อย
