สถานที่ลับสุดยอดแห่งหนึ่งในดาวโดฮา ใครบางคนกำลังใช้อุปกรณ์สื่อสารรายงานผลการปฏิบัติการของพวกเขา “หัวหน้า ลูกน้องส่งข่าวมาว่า พวกเราล้มเหลวแล้วครับ”
“เกิดอะไรขึ้น?” มีเพียงเสียงจักรกลเย็นเยียบที่ถูกดัดแปลงดังออกมาจากภายในหน้าจอที่มืดสนิท
“คนคุ้มกันไอ้เด็กสวะนั่นมีเยอะมากเกินไป ไม่เพียงแต่มีศัตรูของเรา ยังมีเบลดเคลื่อนพลออกมาด้วยเหมือนกันครับ”
“เบลด? ทำไมพวกมันถึงเข้ามายุ่งด้วย?” เบลดโผล่ตัวออกมาทำให้อีกฝ่ายไม่เข้าใจอยู่บ้าง
“หัวหน้าครับ ตอนนี้ควรจะทำยังไงดี?” หน้าผากของคนติดต่อหลั่งหยาดเหงื่อเย็นๆ ลงมา หัวหน้าของเขาไม่อนุญาตให้ลูกน้องล้มเหลว เขากลัวว่าตัวเองจะถูกหัวหน้าเชือดแล้ว
“ดูเหมือนสถานการณ์จะท่าไม่ดีอยู่บ้างนะ” การปรากฏตัวของเบลดทำให้อีกฝ่ายรู้สึกกังวลใจ “ลูกชายของหลิงเซียว…บางทีพวกเขาอาจจะใช้มันเป็นเหยื่อล่อแล้ว”
“เป็นไปไม่ได้” คนติดต่อไม่กล้าเชื่อ หลิงเซียวเป็นวีรบุรุษของสหพันธรัฐ พวกเขาจะปฏิบัติต่อลูกชายของวีรบุรุษอย่างไร้ความเมตตาปรานีแบบนี้ได้ยังไง
“เหอะ มีอะไรที่คนกุมอำนาจทอดทิ้งเพื่อผลประโยชน์ไม่ได้?” ฝ่ายตรงข้ามหัวเราะหยัน น้ำเสียงเต็มไปด้วยความเหน็บแนม “ถ้าหลิงเซียวยังมีชีวิตอยู่ แล้วรู้ว่าประเทศที่เขาสละชีวิตปกป้องใช้สายเลือดเพียงคนเดียวของเขามาเป็นเหยื่อล่อให้ตกอยู่ในอันตราย เกรงว่าเขาคงจะนึกเสียใจภายหลังแล้ว”
เมื่อรู้ว่าคำพูดของตัวเองไม่มีความหมายอยู่บ้าง เสียงจัก
