าดกลัวยิ่งกว่านี้ พอมาเผชิญหน้ากับสถานการณ์แบบนี้ก็ยังคงเยือกเย็น หัวใจเต้นอย่างมั่นคงไม่ได้ตื่นตระหนก
ทั้งสองฝ่ายสังเกตกันเองอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นเสียงหอนของจ่าฝูงก็ดังขึ้นมาอีกครั้ง ใบหูของหลิงหลานขยับน้อยๆ แยกแยะหมาป่าฝูงนี้ออกอย่างชัดเจนว่ามีจ่าฝูงที่อยู่ในระดับเดียวกันห้าตัว นี่ทำให้แววตาหลิงหลานเปล่งประกายความตื่นเต้นยินดีออกมาวูบหนึ่ง บางทีนี่อาจจะเป็นโอกาสที่ทำให้เธอสามารถยืนหยัดได้ยี่สิบนาที
ยังไม่ทันที่จ่าฝูงห้าตัวจะแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกัน หลิงหลานก็พุ่งออกไปก่อน พื้นที่ที่เธอเลือกโจมตีคือทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ หน้าผากของฝูงหมาป่าที่นี่มีขีดสีแดงที่ชัดเจนมากแตกต่างกับหมาป่าฝูงอื่นๆ
การกระทำที่เหนือความคาดหมายของหลิงหลานทำให้ฝูงหมาป่าที่ล้อมรอบเธอสับสนอลหม่าน แต่เสียงหอนก้องกังวาลของหมาป่าก็ดังขึ้นมา จากนั้นก็ตามด้วยเสียงเห่าอย่างดุร้ายของจ่าฝูงทั้งสี่ทำให้สถานการณ์เงียบลง
มีเพียงหมาป่าหน้าผากขีดแดงฝูงนี้เท่านั้นที่เข้าไปฉีกกระชากหลิงหลานที่พุ่งเข้ามายังเขตของพวกมันด้วยความป่าเถื่อน ดูท่าจ่าฝูงของหมาป่าขีดแดงนี้คิดว่านี่เป็นการท้าทายพวกมัน เป็นเหยื่อที่ส่งมาถึงหน้าประตูของพวกมันเอง
ถึงแม้ว่าหลิงหลานจะโบกกำปั้นซัดหมาป่าขีดแดงที่กระโจนเข้ามากระเด็นออกไปทีละตัว แต่เธอยังคงควบคุมสถานการณ์ทั้งหมด เมื่อเห็นหมาป่าฝูงอื่นเฝ้าสังเกตการณ์เหมือนกับที่เธอคาดคะเนไว้จริงๆ ในใจเธอก็รู้ส
