จี้จวินปฏิเสธที่จะมีคนที่สองอีก
คนทั้งสิบของกลุ่ม 072 ต่างไม่สนใจเรื่องนี้และทานข้าวพูดคุยกันต่อ เวลานี้หลิงหลานไม่รู้เลยว่าอนาคตเธอจะต้องพัวพันยุ่งเหยิงกับตระกูลหลี่…
……….
ตกบ่าย พวกเขาก็เดินเที่ยวทั่วทั้งสถาบันศูนย์กลางลูกเสือหนึ่งรอบ ระหว่างทางตอนที่พวกเขาเดินผ่านหอต่อสู้ ก็ถูกฉีหลงลากเขาไปต่อสู้อย่างดุเดือดยกหนึ่ง แน่นอนว่าหลิงหลานอัดฉีหลงโดยไม่เกรงใจอย่างยิ่ง ทว่าฉีหลงที่ตาบวมจมูกช้ำจนน่าอนาถก็ยังสามารถทำหน้ายิ้มโง่ๆ ออกมาเผยฟันขาวเต็มปากเขา เธอก็รู้ว่าเขาโง่เง่ามากจริงๆ เป็นมาโซคิสต์ไปเสียแล้ว
หลังจากที่หลิงหลานทานอาหารเที่ยงเสร็จ เธอก็ได้ติดต่อกับที่บ้านเพื่อตกลงเวลามารับเธอแล้ว เมื่อเหลือเวลาไม่มาก เธอก็บอกลากับพวกเพื่อนๆ กลุ่ม 072 บางทีอาจเป็นเพราะพวกเด็กๆ ในโลกนี้ฉลาดเป็นผู้ใหญ่เร็ว หลิงหลานคบหากับพวกเขาก็ไม่ได้รู้สึกลำบากหรือน่าเบื่อ แน่นอนว่าสิ่งที่ทำให้เธอมีความอดทนขนาดนี้เป็นเพราะว่านิสัยของเด็กเหล่านี้แตกต่างกันไป พวกเด็กๆ น่ารักสุดขีดทำให้สัญชาตญาณความเป็นแม่ของหลิงหลานเต็มเปี่ยม…
พวกเพื่อนๆ ส่งหลิงหลานออกจากสถาบันด้วยสีหน้าอาลัยอาวรณ์ โดยเฉพาะฉีหลงที่ร้องขออย่างหนักให้หลิงหลานกลับไปคุยกับผู้ปกครอง เพื่อให้เธอมาอยู่ประจำด้วยกันกับพวกเขา จากคำพูดของเขาบอกว่า ได้ต่อสู้กับลูกพี่หลานทุกวัน แค่คิดก็เจ๋งแล้ว
เดิมทีหลิงหลานก็หวั่นไหวเกี่ยวกับเรื่องอยู่ประจำเล็กน้อย แต่หลัง
