คนที่เข้ามาใกล้เขา รวมถึงเด็กด้วย ตำแหน่งที่พวกเขาอยู่จะถูกใช้เป็นหมากตกอยู่ในกระดานได้ง่ายมากถ้าหากไม่ระมัดระวัง…
…………
หลิงหลานลงมาตามเชือกชักใบ สุดท้ายเท้าก็แตะพื้นอีกครั้ง หัวใจของเธอสงบลงในชั่วพริบตา
อย่างไรก็ตาม ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลามาดีใจ เธอต้องควบคุมกล้ามเนื้อสองขาของตัวเองให้พวกมันสงบลงอย่าสั่นขึ้นมา ในฐานะที่เป็นหนึ่งในสมาชิกห้องสเปเชียลเอที่ถูกฝากความหวัง เธอย่อมไม่อาจเปิดเผยจุดอ่อนเรื่องตัวเองกลัวความสูงนี้เด็ดขาด
หลิงหลานสูดลมหายใจลึกๆ ระงับอารมณ์ลงแล้วค่อยฉีกยิ้มทื่อๆ ออกมา เธอโบกมือบอกลาพ่อบ้านหลิงฉินที่อยู่ในห้องคนขับแรงๆ พ่อบ้านหลิงฉินไม่สามารถเข้าไปในโรงเรียนจัดการขั้นตอนการเข้าเรียนเป็นเพื่อนเธอได้ ทางโรงเรียนไม่มีทางให้หุ่นรบที่สามารถคุกคามความปลอดภัยของพวกเด็กๆ จอดอยู่ภายในโรงเรียนได้นานมากนัก
เมื่อเห็นหุ่นรบหกตัวที่อยู่ข้างกายจ้องตะครุบดั่งพญาเสือ หลิงฉินก็รู้ว่าจะถ่วงเวลาอีกต่อไปก็ไม่มีหวัง เขาได้แต่ขับหุ่นรบจากไปด้วยความอาลัยอาวรณ์ภายใต้การคุ้มกันของหุ่นรบหกตัว สาเหตุที่หลิงฉินจากไปเฉยๆ แบบนี้เป็นเพราะเขารู้ว่าไม่มีสถานที่ไหนปลอดภัยยิ่งกว่าสถาบันศูนย์กลางลูกเสือแล้ว ถึงขนาดที่มาตรการป้องกันความปลอดภัยของพวกเขายังร้ายกาจยิ่งกว่าตระกูลหลิงของพวกเขาด้วยซ้ำ ดังนั้นเขาจึงรู้สึกวางใจมาก
หลิงฉินรู้ดีว่าที่นี่ไม่เหมาะที่จะอยู่นาน ถ้าหากถูกพวกศัตรูของตระกูลหลิงจับจุดอ่
