“เสี่ยวซื่อ ครั้งนี้ต้องขอบใจนายแล้ว” หลิงหลานมองเสี่ยวซื่อที่กำลังส่ายก้นให้เธออย่างลำพองใจในมิติการเรียนรู้ด้วยความซาบซึ้ง ถ้าไม่ใช่เพราะเสี่ยวซื่อช่วยเหลือ ครั้งนี้ต่อให้ใจเธอจะเกิดความระแวดระวังทำการเตรียมพร้อมไว้อย่างดีก็เปลี่ยนผลสุดท้ายไม่ได้ หุ่นรบที่มีอาวุธทรงพลังไม่ใช่สิ่งที่จะต้านทานได้ด้วยพวกแผนการที่เธอสามารถคิดออกมาได้ ความจริงแล้วพวกเขาไม่มีแผนการที่จะได้รับชัยชนะเลยสักนิด
สาเหตุที่หลิงหลานพูดคุยไร้สาระกับหลิงหัวมากมายขนาดนั้น ก็เพื่อจะให้เสี่ยวซื่อมีเวลาเจาะเข้าไปในออปติคัลคอมพิวเตอร์ของหุ่นรบอย่างเต็มที่ และเอาอำนาจควบคุมมา ถึงแม้ว่าเสี่ยวซื่อจะเป็นตัวตนที่เหมือนกับเทพในโลกเสมือนจริง เป็นดาวข่มออปติคัลคอมพิวเตอร์ทั้งหมด แต่ออปติคัลคอมพิวเตอร์บนหุ่นรบไม่ใช่ของระดับต่ำอย่างในโฮเวอร์คาร์ ถ้าเสี่ยวซื่ออยากได้รับอำนาจควบคุมก็ยังต้องเสียแรงอยู่บ้าง แน่นอนว่าหลังจากที่มีประสบการณ์แบบนี้ ครั้งต่อไปจะเจาะเข้าไปในหุ่นรบมาตรฐานทั่วไปแบบนี้อีกก็ไม่จำเป็นต้องใช้เวลานานขนาดนี้แล้ว นอกเสียจากเป็นหุ่นรบที่มีระดับสูงยิ่งกว่านี้
หลิงหลานเองก็อยากฉวยโอกาสให้พวกหลิงฉินกับหลิงอวี่สองคนรู้โฉมหน้าที่แท้จริงของหลิงหัวอยู่แล้ว รวมไปถึงเหตุผลที่เธอตัดสินว่าอีกฝ่ายเป็นคนทรยศ เธอรู้ดีว่าถ้าความเข้าใจผิดและความรู้สึกคับข้องใจไม่ถูกกำจัดไปก่อนละก็ รอจนมันสะสมได้ในระดับหนึ่ง ก็จะทำให้เกิดผลลัพธ์ท
