ม่สามารถได้รับการยอมรับจากผู้คุ้มกันของตระกูลหลิงไปตลอดกาล…ทว่าหลิงอวี่กลับกังวลว่าเขาถูกหลิงหลานสงสัยเหมือนกันหรือเปล่า
หลิงหลานมองเห็นสีหน้าของหลิงฉินกับหลิงอวี่ที่เปลี่ยนไปได้อย่างชัดเจนมาก การควบคุมสังเกตการณ์ทั่วทุกด้านของเสี่ยวซื่อยอมเยี่ยมมาก ไม่ว่าจะเป็นการเคลื่อนไหวเล็กๆ ของใครก็ไม่อาจรอดพ้นไปได้ รวมไปถึงกริชในมือของหลิงหัวที่เลื่อนลงจากในแขนเสื้อของเขาอย่างเงียบเชียบ
หลิงหลานเตรียมป้องกันอย่างลับๆ ในปากก็เอ่ยด้วยรอยยิ้มหยันว่า “ทำผิดพลาดได้ถูกต้อง? ถ้าหุ่นรบของนายมีรอยไหม้บ้างสักนิด บางทีฉันอาจจะสงสัยการคาดเดาของตัวเอง…แต่น่าเสียดาย นายลืมไปเล่นลูกไม้ตรงจุดที่ควรทำ นายควรจะเปรียบเทียบกับหุ่นรบของหลิงอวี่ เพิ่มร่องรอยถูกเลเซอร์ยิงใส่นับไม่ถ้วนให้กับหุ่นรบของตัวเอง บางทีแบบนี้อาจจะพิสูจน์คำพูดของนายได้ว่าฉันเป็นคนขี้ระแวงจริงๆ”
หลิงหลานพูดข้อผิดพลาดที่สำคัญของหลิงหัวออกมาอย่างเฉยชา หลิงฉินได้ยินคำพูดของหลิงหลาน ใบหน้าก็เต็มไปด้วยความตื่นเต้น ที่แท้คุณชายหลานของเขาก็เปลี่ยนกลายเป็นคนที่ร้ายกาจขนาดนี้โดยไม่รู้เนื้อรู้ตัว เจ้าบ้านหลิงเซียวมีผู้สืบทอดอย่างแท้จริงแล้ว ความรู้สึกเศร้าใจแล่นวาบเข้ามาในใจของหลิงฉินอย่างรวดเร็ว ถ้าหากคุณชายหลานเป็นคุณชายจริงๆ เช่นนั้นก็คงจะดีมาก!
หลิงอวี่ตระหนักขึ้นมาได้ฉับพลัน ที่แท้พวกการกระทำที่ดูเหมือนเด็กๆ ของคุณชายหลานมีเจตนาอื่นแฝงลึกอยู่ เขา
