หลิงอวี่กลับมาอารมณ์ดีแล้ว เขาเห็นหลิงหลานมองปืนพกเลเซอร์อนุภาคตรงเอวเขาด้วยใบหน้าสงสัย เขาก็ชักปืนพกของตัวเองออกมาอย่างโอ้อวดก่อนจะส่งให้กับหลิงหลานและเอ่ยว่า “ชอบไหมครับ นี่เป็นปืนพกเลเซอร์อนุภาค ถึงแม้ว่าพลังทำลายจะสู้พวกปืนกลไม่ได้ แต่ว่ามันก็พอจะกำจัดพวกคนที่ไม่ได้สวมชุดป้องกันได้เหมือนกัน”
ดวงตาทั้งสองข้างของหลิงหลานเปล่งประกาย เธอรับปืนพกมาด้วยสีหน้าตื่นเต้น จากนั้นก็ก้มหน้าศึกษาดู ราวกับอยากรู้มากๆ ว่าปืนเลเซอร์ประกอบขึ้นมาอย่างไร
หลิงหัวอมยิ้มที่มุมปาก เวลานี้หลิงหลานกลับมาเป็นเด็กปกติที่เต็มไปด้วยความสงสัยใคร่รู้เกี่ยวกับสิ่งของที่ไม่เคยเห็นมาก่อน
มีเพียงหลิงฉินเท่านั้นที่เหลือบมองหลิงหลานด้วยสีหน้าแปลกๆ ควรทราบว่าหลิงหลานเคยเล่นของประเภทนี้มานานแล้ว แต่ทำไมเธอถึงได้ทำท่าทางแบบนี้ออกมา อย่างไรก็ตาม เขาก็ไม่ได้พูดไป เขาเชื่อว่าหลิงหลานทำแบบนี้ย่อมต้องมีเหตุผลของเธอแน่นอน เขาตัดสินใจอดทนรอให้คำตอบประกาศออกมาในตอนสุดท้าย
เมื่อเห็นหลิงหลานเล่นปืนพกด้วยความงุ่มง่าม หลิงอวี่ก็เตือนด้วยใบหน้าเคร่งเครียดว่า “อย่าปลดเซฟตี้นะครับ ตรงนั้นเป็นสวิตช์ กดมั่วๆ จะเกิดเรื่องได้”
หลิงหลานมองหลิงอวี่อย่างตำหนิแวบหนึ่ง ราวกับโกรธที่เขาไม่ไว้ใจเธอ แต่เธอก็เล่นปืนพกเลเซอร์ในมือด้วยความจริงจังอย่างรวดเร็ว ไม่นานเธอก็เล่นจนพอใจและหมดความสนใจแล้ว ในตอนที่เธอคิดจะคืนปืนพกเลเซอร์ให้กับหลิงอวี่ เธอก
