นทว่าอ่อนโยนอย่างหาใดเปรียบมากที่สุดในสหพันธรัฐ….อ้อ ไม่สิ ในทั่วทั้งจักรวาล (คำกล่าวข้างต้นที่ทำให้หลิงหลานรู้สึกไม่ค่อยสะดวกใจมากนัก คือสิ่งที่ออกมาจากปากของหลานลั่วเฟิ่งผู้เป็นแม่ของเธอ ด้วยเหตุนี้หลิงหลานจึงคิดว่าผู้หญิงที่ตกอยู่ในห้วงรักคือคนที่ตาบอดสุดขีด แน่นอนว่าคำพูดนี้ได้แต่กลิ้งอยู่ในท้องเธอเท่านั้น เธอไม่กล้าพูดออกไปหรอก ไม่อย่างนั้นเธอจะต้องถูกแม่เธอคว้าตัวไปฟาดก้นน้อยๆ ของเธอแน่นอน)
น่าเศร้าที่ตอนนี้หลิงหลานรู้แค่ว่าเขาเป็นพลตรีที่อายุน้อยที่สุดของสหพันธรัฐ เขาได้พลีชีพบนเส้นทางแห่งความตายที่โกลาหลในตอนที่ต่อสู้กับจักรวรรดิเฟอแรนด์ ส่วนเรื่องอื่นๆ ของหลิงเซียวเธอก็ไม่รู้แล้ว…เอ่อ ก็ไม่ใช่เหมือนกัน อย่างน้อยที่สุดก็ยังมีพวกคำพูดบรรยายความกล้าหาญที่ทำเอาเธอรู้สึกอับอายจนเหงื่อตกของหลานลั่วเฟิ่งผู้เป็นมารดาที่ยัดเยียดมาให้เธอ
หลิงหลานตัดสินใจว่าเมื่อกลับบ้านได้อย่างปลอดภัยคราวนี้ เธอจะต้องรู้เรื่องพ่อของตัวเองจนกระจ่างให้ได้และหาเบาะแสจากในนั้น เธอไม่อยากป้องกันการลอบสังหารจากศัตรูที่ซ่อนตัวอยู่ทุกวันหรอกนะ เธอชอบควบคุมทุกอย่างให้อยู่ในมือของตัวเอง แบบนี้ถึงจะกำจัดความเสี่ยงทุกอย่างให้หมดสิ้นไป
ถึงแม้ว่าหลิงหลานจะครุ่นคิดมากมายในสมอง แต่ความจริงแล้วมันเป็นแค่ชั่วพริบตาเท่านั้น เมื่อหุ่นรบสองตัวเพิ่งจะเข้าไปใกล้หุ่นยนต์สิบห้าตัวนั้น ทางด้านหุ่นยนต์สีแดงเข้มสี่ตัวที่ไม่ได้
