และหุ่นรบ B ไม่ได้เลิกล้มความตั้งใจเหมือนกับที่หลิงหลานคิดเอาไว้จริงๆ พวกเขารีบเตรียมตัวทำลายโฮเวอร์คาร์คันสุดท้ายที่ขัดขวางการโจมตีของพวกเขา แต่คิดไม่ถึงเลยว่าพวกเขายังไม่ทันได้ยิงปืนสไนเปอร์ในมือ โฮเวอร์คาร์คันนั้นก็หันหัวเปลี่ยนทิศทางก่อนพวกเขาก้าวหนึ่งและยิงปืนใหญ่เลเซอร์มาทางพวกเขาสองลูก
หุ่นรบ A เห็นแบบนี้ก็อดเยาะหยันไม่ได้ “ชิ เขาคิดว่าอาศัยของพังๆ ก็โจมตีใส่พวกเราได้หรือไง”
นอกจากเด็กไม่รู้ความที่ยังไม่ถึงวัยเข้าโรงเรียนแล้ว คนอื่นๆ ในสหพันธรัฐต่างรู้คุณสมบัติพิเศษของปืนใหญ่เลเซอร์ อานุภาพคือข้อดีของมัน แต่ระยะการยิงที่สั้นก็คือข้อเสียถึงชีวิตของมัน เหตุผลที่มันไม่ได้ถูกสหพันธรัฐกำจัด สาเหตุส่วนใหญ่คือต้นทุนการสร้างต่ำ นอกจากนี้การโจมตีระยะใกล้ก็ยังยอดเยี่ยมมาก นี่จึงทำให้มันกลายเป็นหนึ่งในอาวุธมาตรฐานของทหารสหพันธรัฐ
อย่างไรก็ตาม ปืนใหญ่เลเซอร์คุกคามได้แต่ทหารทั่วไปเท่านั้น สำหรับผู้ควบคุมหุ่นรบอย่างพวกเขาแล้ว มันไม่น่ากังวลเลย ต่อให้ถูกโจมตีโดยไม่ระวัง นอกจากแรงสั่นสะเทือนที่เกิดขึ้นจากการระเบิดในตอนยิง ทำให้มีความเป็นไปได้ว่าหุ่นรบจะถูกผลักจนพลิกคว่ำแล้ว มันก็ไม่มีผลกระทบอะไรอย่างอื่นอีก
หุ่นรบ B คิดเหมือนกับหุ่นรบ A นั่นก็คือไม่คิดว่าปืนใหญ่เลเซอร์นี้จะส่งผลกระทบต่อพวกเขา จะโจมตีโดนหรือเปล่าก็ยังไม่แน่ เขากล่าวอย่างหมดความอดทนว่า “ไม่ต้องสนใจขยะสองชิ้นนั้น รีบยิงโฮเวอร
