ปัง!เสียงหนึ่งดังขึ้นเบาๆ ระเบิดควันลูกหนึ่งลอยออกมาจากในพุ่มหญ้าทำให้ชายแปดคนยิงไปที่ระเบิดควันด้วยความเคร่งเครียด ฝีมือการยิงของชายทั้งแปดร้ายกาจมาก แทบจะยิงโดนระเบิดควันทุกนัด แต่ระเบิดควันไม่เหมือนกับระเบิดประเภทอื่นๆ ที่ถูกยิงแล้วก็จะระเบิดหรือหมดประสิทธิภาพ มันยังคงปล่อยควันทำหน้าที่ของมันอย่างเต็มที่ ยิ่งยิงโดนมันมากเท่าไร ความเร็วในการปล่อยควันก็ยิ่งเร็วมากขึ้น ไม่นานบริเวณรอบๆ พุ่มหญ้าก็กลายเป็นหมอกควันหนาทึบ ถึงแม้ว่าหมวกป้องกันจะมีความสามารถแยกหมอกควันได้ในระดับหนึ่ง แต่ทัศนวิสัยยังคงได้รับผลกระทบอยู่ดี
อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนชายทั้งแปดคนจะเป็นนักฆ่ามืออาชีพ พวกเขาไม่ได้ตื่นตระหนก หากแต่ยิงปืนเลเซอร์อนุภาคในมือออกไป อนุภาคเลเซอร์นับไม่ถ้วนถูกกราดยิงออกไปทำให้พุ่มหญ้าเตี้ยๆ กลายเป็นเถ้าถ่าน
หลิงหลานไม่รู้สึกกังวล เพราะเธอเห็นพ่อบ้านหลิงฉินย้ายจากพุ่มหญ้าเตี้ยๆ ไปยังพุ่มไม้ด้านขวาในขณะที่โยนระเบิดควันออกไป
ทว่าการกระทำของหลิงฉินหลังจากนั้นทำให้หลิงหลานตกตะลึงไป เธอเห็นหลิงฉินคลายเชือกที่พันข้อมือมาตลอดออกจากข้อมือ เดิมทีในสายตาของหลิงหลานเชือกดูหนาอย่างยิ่ง หลิงฉินบีบปลายด้านหนึ่งก่อนจะดึงออก เชือกเส้นนั้นก็พลันแยกออกเป็นด้ายที่มีขนาดหนาเพียงเส้นผมมากมายนับไม่ถ้วน
หลิงฉินกำปลายเชือกและพันที่ไกปืนของปืนกลเลเซอร์อนุภาครุ่น II อย่างรวดเร็ว จากนั้นเขาก็ตั้งปืนไว้ในพุ่มไม้ก่อนจะย