คำถามของ 413 ไม่ได้รับคำตอบจากอีกฝ่าย สิ่งที่ต้อนรับเขาก็คือการโจมตีของปืนใหญ่ที่มืดฟ้ามัวดิน
“เชี่ย! เปิดใช้งานโล่ลำแสง” 413 ตวาดด้วยความเดือดดาล ฝ่ายตรงข้ามอยากกำจัดคนให้สิ้นซากชัดๆ ดูท่าจะไม่มีทางกอบกู้สถานการณ์แล้ว
กองทัพหุ่นรบของศัตรูเห็นหุ่นรบของฝ่ายตรงข้ามปล่อยโล่ลำแสงซึ่งเป็นอุปกรณ์ระดับสูงก็กล่าวด้วยความโกรธเกรี้ยวว่า “ทำไมกองทัพกบฏถึงได้รับอาวุธแบบนี้มา ดูท่าข่าวกรองจะไม่ผิด มีคนในระดับสูงของกองทัพทรยศสหพันธรัฐแล้ว ยิงกำราบมันไว้ พยายามทำลายโล่ลำแสงให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ ฆ่าพวกมันให้หมด ผู้บัญชาการใหญ่สั่งมา ไม่ต้องจับเป็น”
“ครับ หัวหน้า!” หลังจากเสียงนี้ ปืนใหญ่ระยะไกลก็ยิงออกมารุนแรงมากขึ้นกดดันทีม 413 จนแทบจะขยับเขยื้อนไม่ได้
“หัวหน้า ทำยังไงดี” พวกลูกทีมที่เปิดใช้โล่ลำแสงต้านทานการโจมตีระยะไกลของอีกฝ่ายเอ่ยถามขึ้น
ถึงแม้ว่าพวกเขาจะเป็นทหารผ่านศึก เป็นนักเชือดที่กลับมาจากสนามรบสามารถกวัดแกว่งดาบฟันทหารของประเทศศัตรูอย่างไร้ความรู้สึก แต่เมื่อเผชิญหน้ากับทหารของประเทศตัวเอง พวกเขาก็ทำใจแข็งไม่ได้
“หมายเลขสาม ติดต่อกองบัญชาการ หมายเลขห้า คุ้มกัน คนอื่นๆ ไปสังหารพวกมันกับฉัน!” 413 สั่งการการอย่างเฉียบขาด หลังจากนั้นเขาก็ชักดาบเลเซอร์ออกจากด้านหลังก่อนจะพุ่งเข้าไปเป็นคนแรก
413 รู้ดีว่าบางทีฝ่ายตรงข้ามอาจจะเป็นแค่กองทหารหุ่นรบที่ถูกเบื้องบนหลอกใช้ ไม่รู้เลยว่าการปฏิบัต
