รบของตัวเองส่งเสียงแจ้งเตือนฉุกเฉินว่า “อันตราย ถูกศัตรูล็อกเป้าหมาย หลบเลี่ยง หลบเลี่ยง…”
ปฏิกิริยาตอบสนองแรกของเขาคือถอยหลังอย่างรวดเร็ว เนื่องจากเขามองเห็นในหน้าจอว่าหุ่นรบที่นำหน้าตัวนั้นปรากฏตัวขึ้นท่ามกลางหมอกควันและพุ่งมาที่เขาด้วยความดุดันอย่างชัดเจน
เขาชูปืนเลเซอร์อนุภาคในมือขึ้นมาด้วยความตื่นตระหนกก่อนจะลั่นไกอย่างสุดความสามารถ เขาลืมการหลบตามสถานการณ์ไปโดยสิ้นเชิง เขาอยากใช้การโจมตีพวกนี้ทำให้ฝ่ายตรงข้ามถอยหรือหยุดโจมตีลง
เขาเห็นเพียงฝ่ายตรงข้ามเบี่ยงจากเส้นทางที่ตรงเข้ามาไปยังมุมที่แปลกประหลาดและหลบหลีกการโจมตีของเลเซอร์อนุภาคที่เขากราดยิงออกไปอย่างชำนาญ สายตาของเขาหดลงฉับพลันและตะโกนขึ้นมาด้วยความตกใจว่า “หลบไร้หลักเกณฑ์! ทำไมเขาสามารถเคลื่อนไหวหลบหลีกระดับสูงสุดของกองทัพเราได้ นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่” ขนาดเขาที่เป็นคนดังของโรงเรียนทหารก็ยังไม่ได้เรียน ทำไมคนในกองทัพกบฏถึงมีบุคคลที่ร้ายกาจแบบนี้อยู่ด้วย
สวรรค์ นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ เวลานี้เขารู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้องอยู่รางๆ ทว่ามันสายไปเสียแล้ว
เสียงกรีดร้องด้วยความหวาดกลัวหลายเสียงของพวกลูกทีมดังขึ้นในระบบสื่อสารของเขา ยังไม่ทันที่เขาจะสอบถาม หน้าจอแสดงผลของหุ่นรบตัวเองก็เปลี่ยนเป็นดำสนิท ไม่ว่าเขาจะดึงคันควบคุม กดปุ่มสตาร์ทที่อยู่ข้างกายตามใจชอบอย่างไร หุ่นรบก็ไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองเลยสักนิดเดียว
เขาเข้าใจทัน
