เดิมทีหลิงหลานคิดว่าตัวเองต้องอยู่ในป่าจำลองของมิติการเรียนรู้สักสองสามปีถึงจะค่อยคุ้นชินมีประสิทธิผล แต่ความจริงก็พิสูจน์แล้วว่า มนุษย์เป็นสายพันธุ์ที่ฉลาดปราดเปรื่องสุดขีด โดยเฉพาะสำหรับคนที่มีความสามารถโจมตีและป้องกัน การปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อมที่อันตรายอย่างยิ่งแบบนี้ก็ยิ่งง่ายดายกว่าที่จินตนาการไว้ ผ่านไปหนึ่งเดือน เธอก็สามารถเคลื่อนไหวได้อย่างคล่องแคล่วในป่าดึกดำบรรพ์แห่งนี้
เดิมทีหลิงหลานก็ไม่ใช่คนที่บุ่มบ่ามมุทะลุ ดังนั้นหลังจากที่อาจารย์หมายเลขหนึ่งหายตัวไป เธอก็ระมัดระวังทุกฝีก้าวอย่างยิ่ง ถึงอย่างไรสำหรับเธอที่ไม่เคยสัมผัสกับป่าดึกดำบรรพ์มาก่อน ก็ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับที่นี่เลย นอกจากนี้เธอเชื่อว่าป่าดึกดำบรรพ์แห่งนี้จะต้องน่ากลัวมากแน่นอน ความคิดแรกเริ่มของเธอไม่ใช้การล่าเหยื่ออะไร หากแต่เป็นจะประคับประคองตัวเองให้รอดจนเธอตื่นในวันที่สองต่อไปได้อย่างไรต่างหาก
อันที่จริงเธอยังคิดใสซื่อมากเกินไป ความน่ากลัวของป่าดึกดำบรรพ์จะเป็นสิ่งที่เธอจินตนาการได้ที่ไหนกัน เธอไม่อาจยืนหยัดได้จนฟ้ามืดก็ถูกแมลงมีพิษที่ไม่รู้จักที่ซ่อนตัวอย่างระมัดระวังอยู่ในพุ่มหญ้าลึกๆ กัดเข้าให้ นี่เป็นการตายครั้งแรกของเธอ ถ้าใช้ศัพท์อินเทอร์เน็ตในชาติก่อน นั่นก็คือเวอร์จินความตาย
ความจริงแล้วเวอร์จินความตายของหลิงหลานไม่ได้สบายเลย ถึงขนาดที่หลั่งเลือดจนทำให้คนเห็นแล้วทานข้าวไม่ลง สภาพดูน่ากลัวอย่างห
