ยามรุ่งสาง เมื่อแสงอาทิตย์แรกส่องเข้ามาในป่าทึบที่กว้างใหญ่ไพศาลนี้มอบความอบอุ่นของมันมาให้ โลกสีเขียวที่เดิมทีเงียบงันก็ตื่นขึ้นมาอีกครั้ง สิ่งมีชีวิตต่างๆ ภายในป่าทยอยกันคลานออกมาจากรังของพวกมันและเริ่มต้นวิถีชีวิตวันใหม่ของพวกมัน นั่นก็คือล่าอาหารและถูกล่า
บนพื้นมีสัตว์ตัวน้อยผิวย่นที่ไม่รู้จักชื่อตัวหนึ่งกำลังแอบเข้าไปยังพื้นที่เป้าหมายของตัวเองอย่างเงียบเชียบ มันตัวเล็กมาก มีขนาดตัวใหญ่เพียงกำปั้นสองมือของผู้ใหญ่เท่านั้น ทว่ามันกลับลากหางแบนๆ ที่มีความยาวเท่ากับร่างกายของมันสองตัว
มันจำเป็นต้องระมัดระวัง เพราะว่าสัตว์แปดสิบเปอร์เซ็นต์ในป่าแห่งนี้ต่างก็สามารถฆ่ามันได้ง่ายๆ คุณภาพเนื้อของมันดีมาก ถึงแม้ว่าจะตัวเล็กไม่มีเนื้อมากเท่าไร แต่ว่าสัตว์ที่แข็งแกร่งมากมายต่างไม่ถือสาที่จะคว้าสักตัวมาเป็นอาหารเรียกน้ำย่อยในการทานอาหารอย่างอิ่มหมีพีมัน
เป้าหมายสุดท้ายของมันคือพื้นที่ต่ำที่มีน้ำตื้นเขินแห่งนั้น นี่เป็นหนองน้ำซึ่งเหมาะสมกับการดำรงชีวิตของมันมาก เนื่องจากน้ำหนักตัวกับรูปลักษณ์ภายนอกของมันสามารถทำให้มันเดินอยู่ในพื้นที่หนองน้ำแห่งนี้ได้อย่างอิสระและไม่จมลงไป นอกจากพวกสัตว์ที่แข็งแกร่งซึ่งดำรงชีวิตอยู่ในหนองน้ำตามธรรมชาติแล้ว สัตว์ตัวอื่นๆ จะเข้ามาที่นี่ไม่ได้เลย นี่จึงทำให้มันปลอดภัยมากขึ้น
แน่นอนว่าสิ่งที่สำคัญที่สุดคือ ที่นี่มีอาหารของมัน นี่ก็เป็นสาเหตุใหญ่ที่สุดที่มันอยากแ
