องนี้ก็หยุดอยู่ตรงนี้ คำพูดของนายพลบ่งบอกทางอ้อมว่าภารกิจของพวกเขาในครั้งนี้มีความเกี่ยวข้องกับเขา
“เธอมีเรื่องอะไรล่ะ” นายพลรู้จักหมอนี่ซึ่งเป็นลูกของเพื่อนเก่าเห็นเขาเติบโตมาตั้งแต่เด็กๆ ว่าเป็นคนที่ไร้เรื่องร้อนใจไม่ถ่อไปวัด[1] ถ้าไม่มีธุระอะไรก็จะไม่ติดต่อมา ปกติแล้วเขาหลบเร็วยิ่งกว่าหนูเสียอีก
หัวหน้าหน่วยได้ยินคำพูดก็ทำหน้าเคร่งขรึมก่อนจะรายงานเรื่องหลิงหลานรวมไปถึงความผิดปกติที่ 137 สัมผัสได้ในโลกออนไลน์เสมือนจริงให้กับนายพล ในเมื่อการที่พวกเขาปรากฏตัวในสถาบันศูนย์กลางลูกเสือเป็นความตั้งใจของนายพล เช่นนั้นก็มีความเป็นไปได้สูงว่าจะเป็นเรื่องที่ทำเพื่อลูกของหลิงเซียว
“เรื่องนี้ฉันรู้แล้ว” นายพลกล่าวด้วยสีหน้านิ่งเรียบว่า “ให้คนอื่นรับผิดชอบเรื่องหลังจากนี้ เธอไม่ต้องสอดมือมายุ่งเรื่องนี้แล้ว”
หัวหน้าหน่วยตอบรับเสียงต่ำ “รับทราบ!” หลังจากนั้นเขาเอ่ยถามอีกว่า “ลูกชายของพลตรีหลิงเซียวจะมีอันตรายไหมครับ” เขาเข้าใจแผนการของนายพลจากในคำพูดของนายพล
นายพลกลับไม่ตอบ เพียงแต่พูดว่า “เสพสุขกับช่วงวันหยุดของเธอให้ดี เรื่องอื่นไม่จำเป็นต้องกังวล” เสียงพูดเพิ่งจะส่งไป สายสนทนาของคนทั้งสองก็ตัดลง
หัวหน้าหน่วยมองหน้าจอโฮโลแกรมที่ดำสนิท สีหน้าก็ดำคล้ำลงมา อันที่จริงคำพูดของนายพลก็บอกคำตอบให้เขาแล้ว นายพลเองก็ไม่อาจควบคุมการจัดการในครั้งนี้ได้ทั้งหมดว่าจะไม่มีทางเกิดความผิดพลาดขึ้นมา
หัวหน้าหน่
