้าที่คัดเด็กปีนี้เข้าเรียน (สองหัวข้อสุดท้าย)
เขายังจำได้ว่าตอนนั้นพวกทหารกับผู้บังคับบัญชาทั้งหมดของพวกเขาต่างงุนงง…ควรรู้ไว้ว่าพวกเขาถูกคนเรียกว่าจอมกระหายเลือดในสนามรบ แล้วทำไมวินาทีถัดมาจากนักเชือดสังหารถึงได้กลายเป็นพี่เลี้ยงกล่อมเด็กไปแล้วล่ะ
แน่นอนว่าผู้บัญชาการปีศาจของพวกเขาที่ดำรงตำแหน่งเป็นหัวหน้าหน่วยกองทัพหุ่นรบพิเศษ ซึ่งก็คือร้อยโทที่อยู่อีกฝั่งของอุปกรณ์สื่อสารเมื่อสักครู่นี้ (นี่เป็นแค่ยศทหารที่เปิดเผยต่อภายนอกของพวกเขาอยู่แล้ว ส่วนยศทหารที่แท้จริงมีเพียงคนภายในกองทัพเท่านั้นที่จะรู้ดี) เขาก็ได้ยื่นคำคัดค้านให้กับทางกองทัพแล้ว ทว่าเขาก็ไม่ได้รับคำตอบกลับมา หัวหน้าหน่วยจึงได้แต่เตะทหารหน่วยรบพิเศษออกมาด้วยความจนใจ ทำให้พวกเขาเป็นผู้คุมสอบในครั้งนี้ เพียงแต่พวกเขาไม่นึกไม่ฝันเลยว่าแม้กระทั่งหัวหน้าหน่วยก็มาด้วยตัวเอง…
………..
ร้อยโทที่เป็นหัวหน้าหน่วยรบพิเศษวางสายอุปกรณ์สื่อสาร จากนั้นเขาก็กล่าวกับจ่าสิบเอกผู้เป็นลูกน้องที่รับหน้าที่ควบคุมดูแลว่า “หมายเลข 137 ให้นายรับผิดชอบเรื่องนี้ จัดการให้พวกเขาสี่คนเข้าห้องพิเศษ ผลการสอบจะต้องไม่มากและไม่น้อยจนเกินไป”
หมายเลข 137 ตะลึงงัน “เอ่อ?”
ร้อยโทกวาดสายตาเย็นเยียบมองไป ถึงแม้ว่าหมายเลข 137 จะไม่ได้ส่งเสียงต่อ ทว่าดวงหน้าของเขากลับมีความสงสัยอยู่บ้าง คล้ายกับอยากจะทำความเข้าใจให้ชัดเจน
ร้อยโทเช็ดนวดหัวคิ้วของตัวเองด้วยความจนใจ
