ารดาของเธอภายใต้การนำทางของหลิงฉิน หลานลั่วเฟิ่งเอ่ยถามด้วยสีหน้าเคร่งเครียดว่า “ลูกรัก ไม่มีปัญหาใช่ไหม” ถ้าไม่ใช่เพราะเธอกังวลเรื่องการอยู่โรงเรียนประจำจะทำให้สถานะเด็กหญิงของหลิงหลานถูกเปิดโปงขึ้นมาละก็ ความจริงแล้วหลานลั่วเฟิ่งไม่สนใจเลยสักนิดว่าลูกสาวของเธอจะได้คะแนนเท่าไร เดิมทีเธอก็ไม่อยากให้หลิงหลานเป็นทหารที่แข็งแกร่งอยู่แล้ว
หลิงหลานกล่าวด้วยความลำพองใจว่า “แน่นอนอยู่แล้ว ไม่ดูเลยว่าผมเป็นใคร” ความมั่นใจในตัวเองบนใบหน้าของเธอทำให้หลานลั่วเฟิ่งคลายความกังวล และยิ้มขึ้นมา
หลิงหลานย่อมแสร้งทำตัวน่ารักเพื่อให้มารดาในโลกนี้มีความสุข อย่างไรก็ตาม ความพยายามของเธอก็ได้ผลมาก หลานลั่วเฟิ่งที่เดิมทีจมอยู่ในห้วงความทุกข์ทรมานเพราะการสละชีวิตของหลิงเซียวก็ค่อยๆ จดจ่ออยู่ที่ตัวหลิงหลาน ความรู้สึกที่เรียกว่าความหวังปรากฏขึ้นมาอีกครั้ง และไม่ได้หม่นหมองเหมือนในตอนแรกแล้ว
ผลคะแนนสุดท้ายจะประกาศภายในครึ่งชั่วโมงหลังจากที่การสอบทั้งหมดสิ้นสุดลง หลิงหลานไม่รู้ว่าเด็กคนอื่นๆ ยังต้องใช้เวลาอีกนานเท่าไรถึงจะสอบเสร็จ จะรออยู่ที่นี่ไปก็ไม่ใช่ทางที่ดี เพราะฉะนั้นเธอก็เลยแนะนำหลานลั่วเฟิ่งให้กลับบ้านไปรอ ถึงอย่างไรผลคะแนนสุดท้ายของการสอบก็จะประกาศในเว็บไซต์หลักของสถาบันศูนย์กลางลูกเสือ เพื่อให้ทุกคนสามารถตรวจดูได้อย่างอิสระ
หลานลั่วเฟิ่งคิดแล้วก็เห็นด้วย ดังนั้นเธอเลยพาหลิงหลานกลับบ้าน
…………
เมื่อท
