ฉีหลงกับลั่วล่างได้รับสายตาบอกใบ้ของหลิงหลาน ทั้งสองคนสบตากันเอง จากนั้นก็ขยับร่างกายออกไปโจมตีในชั่วพริบตา
ความเร็วฉีหลงรวดเร็วกว่าลั่วล่างเล็กน้อย เขารุดไปถึงตรงหน้าผู้คุมสอบเป็นคนแรกก่อนจะต่อยออกไปเต็มแรงด้วยความโกรธเกรี้ยว
หมัดนี้หนักหน่วงและมีพละกำลังมหาศาลจนเกิดเสียงแหวกอากาศ นี่ทำให้ผู้คุมสอบหน้าเปลี่ยนสีและยกมือขึ้นมาป้องกันไว้
เขารู้สึกว่าบริเวณที่ป้องกันร้อนผะผ่าว พละกำลังและความเร็วของเด็กคนนี้เพิ่มขึ้นอีกขั้น…ผู้คุมสอบพบว่าฉีหลงเป็นเด็กประเภทบ้าเลือดอย่างชัดเจน พอเห็นการแสดงออกที่ยอดเยี่ยมของเด็กคนนี้ก็ทำให้เขายิ่งรู้สึกตื่นเต้นมากยิ่งขึ้น
ผู้คุมสอบยังไม่ได้เปลี่ยนท่าโจมตีผลักไสฉีหลงออกไป ลั่วล่างที่อยู่อีกทางด้านหนึ่งก็หวดขาโจมตีมาถึงตรงหน้าแล้ว
ลั่วล่างรู้ดีว่าพละกำลังของตัวเองมีไม่มาก กำปั้นที่มีพลังน้อยนิดของเขาไม่อาจคุกคามอะไรผู้คุมสอบได้เลย ดังนั้นคราวนี้เขาจึงเปลี่ยนวิธีการโจมตีใช้ขาขวาตวัดไปที่ผู้คุมสอบอย่างดุดัน
การเลือกของลั่วล่างเป็นสิ่งถูกต้องอย่างไม่ต้องสงสัย ผู้คุมสอบเห็นลูกเตะที่ป่าเถื่อนนี้ก็จำต้องยอมรับว่าเขาคำนวณพลาดไปแล้ว เวลานี้ลั่วล่างที่เดิมทีเขาคิดว่าเป็นคนที่อ่อนแอไม่มีพิษมีภัยมากที่สุดก็ได้สำแดงความสามารถของเขาออกมา ทำให้ผู้คุมสอบต้องแบ่งความสนใจมารับมือ
ผู้คุมสอบรู้สึกจนปัญญาอย่างมาก ทำไมเด็กพวกนี้ไม่เหมือนเด็กอายุหกขวบเลย มุทะลุไม่ใช่เรื่องดีม
