บอกว่าฉีหลงเป็นคนที่ฟ้าประทานพรสวรรค์มาให้
ทันใดนั้นเอง เขาก็รู้สึกได้ถึงความหนาวเหน็บที่ทะลุออกมาจากในกระดูก ประสบการณ์ยาวนานในสนามรบทำให้เขาสังเกตเห็นถึงอันตรายได้ทันที เขากระทืบเท้าแรงๆ โดยไม่คิดสักนิดเดียว แล้วร่างกายก็ยืมพลังนี้กระโดดถอยหลังติดต่อกันสองก้าว…
ทว่ามันสายไปแล้ว! กำปั้นขาวผ่องเล็กๆ ข้างหนึ่งปรากฏขึ้นมาตรงหน้าเขา วินาทีถัดมามันก็โจมตีใส่ใบหน้าเขา
ถึงอย่างไรผู้คุมสอบก็เป็นผู้คุมสอบ สองมือของเขาไขว้กันเป็นรูปตัว 十 ในช่วงเวลาวิกฤต สกัดกั้นกำปั้นน้อยๆ ที่ดูน่ารักหาใดเปรียบ แต่จริงๆ แล้วกลับเต็มเปี่ยมไปด้วยจิตสังหารข้างนี้ได้สำเร็จ
ทั้งสองฝ่ายปะทะกันเสียงดังเพียะผู้คุมสอบรู้สึกได้เพียงพลังมหาศาลที่ส่งมา ร่างกายที่เดิมทียังยืนได้ไม่มั่นคงก็ถอยติดต่อกันไปอีกหลายก้าวเนื่องจากพลังสายนี้
หลิงหลานยืมแรงดีดจากพลังที่ปะทะกันแล้วพลิกตัวอยู่กลางอากาศราวกับเหยี่ยวก่อนจะตกลงมาอยู่ระหว่างกลางฉีหลงกับลั่วล่างด้วยความมั่นคง เธอยังคงรักษาท่วงท่าต่อสู้เอาไว้เตรียมพร้อมที่โจมตีครั้งต่อไป
แววตาของผู้คุมสอบที่แต่เดิมมีความหยอกล้อเปลี่ยนเป็นจริงจังขึ้นมาทันใด เขามองไปยังหลิงหลานที่ยืนอยู่ตรงกลาง แผ่นหลังหลั่งเหงื่อเย็นๆ ออกมา ไม่คาดคิดว่ายังมีเด็กที่ร้ายกาจขนาดนี้ซ่อนตัวอยู่ในหมู่เด็กพวกนี้ ไม่เพียงเท่านั้น เขายังรู้จักซ่อนจิตสังหารของตัวเอง รอจนกระทั่งช่วงเวลาสุดท้ายถึงค่อยเผยเขี้ยวเล็บของ
