าสิบเอกที่รับหน้าที่ควบคุมดูแลคนนี้จะอธิบายให้ชัดเจนสักครั้งไม่ได้เลยหรือไง
ผู้คุมสอบคนอื่นๆ ได้ยินบทสนทนาของพวกเขาก็มองเขาด้วยสีหน้าประหลาดใจ แน่นอนว่ามันยังมีความสงสัยและอยากนินทาอยู่ให้เห็นเต็มตาด้วย
“รู้แล้ว รอฉันไปจัดการให้ชัดเจนก่อนว่าเกิดอะไรขึ้นแล้วค่อยมาบอกพวกนาย ตอนนี้ฉันไปทำงานล่ะ” ผู้คุมสนามสอบยืนขึ้นด้วยความกลัดกลุ้ม เขาคว้าหมวกทหารที่วางอยู่โต๊ะด้วยสีหน้านิ่งๆ ก่อนจะสวมมันแล้วค่อยๆ ก้าวเท้าเดินไปที่ห้อง 72
แม่งเอ๊ย หวังว่าเด็กๆ ด้านในจะไม่ทำให้เขาผิดหวังนะ! ผู้คุมสนามสอบสะกดกลั้นความตื่นเต้นที่เต็มหัวอก…เอาเถอะ อันที่จริงแล้วความสงบนิ่งของเขาเมื่อสักครู่นี้ก็เป็นการเสแสร้งทั้งนั้น
…………………………………………