คะแนนก็จะมอบให้ตามเวลาที่ผู้เข้าสอบใช้ไป
ในตอนที่หลิงหลานทำการเตรียมตัว เธอก็ไม่ลืมสังเกตกลุ่มผู้สมัครสอบที่เรียงแถวอยู่ด้านหน้าพวกเขา นี่เป็นนิสัยเสียที่ได้รับมาจากหมายเลขหนึ่ง ทุกครั้งที่หมายเลขหนึ่งออกมา การกระทำท่าทางของเขาต่างก็มีสิทธิที่จะเป็นการทดสอบได้ ทำให้หลิงหลานจำเป็นต้องตื่นตัว ไม่กล้าปล่อยปละการเคลื่อนไหวและคำพูดที่มีความเป็นไปได้ว่าจะเป็นการบอกใบ้สักอย่างเลย การระมัดระวังรอบคอบนี้กลายเป็นสัญชาตญาณของเธอไปแล้ว
หลิงหลานเห็นผู้สมัครสอบกลุ่มนั้นวิ่งออกจากจุดสตาร์ทท่ามกลางคำสั่งของผู้คุมสอบอย่างรวดเร็ว แล้วไม่นานเงาคนก็หายไป….
“นายสังเกตเห็นแล้ว?” หานจี้จวินเขยิบศีรษะเข้ามาและกล่าวเสียงเบา เขาเองก็สังเกตเห็นปัญหาแล้ว
“อื้อ เห็นได้ชัดว่าอากาศแจ่มใส แต่ลู่วิ่งกลับมีหมอกหนา…” หลิงหลานมองจุดผิดแปลกออก และก็รู้สาเหตุแล้วว่าทำไมผู้เข้าสอบพวกนั้นวิ่งออกไปไม่ไกล ร่างของพวกเขาก็หายไป
“ดูท่าที่นี่จะใช้เทคโนโลยีจำลองสภาพแวดล้อม ฉันรู้สึกว่าการสอบครั้งนี้ไม่ได้เรียบง่ายขนาดนั้น” หานจี้จวินย่อมเป็นเด็กฉลาด บางทีเด็กคนอื่นอาจจะยังไม่เข้าใจเทคโนโลยีระดับสูงมากนัก (ยกตัวอย่างเช่น หลิงหลาน) แต่เขากลับรู้เรื่องดีมาก
การเตือนของหานจี้จวินทำให้หลิงหลานลอบระมัดระวังตัวขึ้นมา
ไม่นานผู้คุมสอบบนลู่วิ่งก็ส่งสัญญาณให้กลุ่มของหลิงหลานเข้าไป เมื่อเห็นพวกเขาเตรียมพร้อมเสร็จแล้วก็ค่อยออกคำสั่งให้เริ่ม
