หลานยังไม่ได้เลือกว่าจะทำอย่างไรดี เด็กรูปร่างแข็งแกร่งที่ยืนอยู่ตรงกลางกลุ่มครอบครัวทหารและรัฐบาลก็โบกมือให้เธอแรงๆ แล้วยังตะโกนเสียงดังว่า “ที่นี่ ที่นี่ รีบเข้ามาเร็ว!”
หน้าผากของหลิงหลานขึ้นขีดดำ ร้อนแรงขนาดนี้ หมอนี่เป็นใครกันแน่ ทำไมเธอไม่รู้จักล่ะ
ทว่าการทักทายของอีกฝ่ายก็ตัดความกลุ้มใจของเธอทิ้งไป ดังนั้นเธอจึงเดินเข้าไปช้าๆ แน่นอนว่าเธอต้องช้าอยู่แล้ว ถ้าหากเธอเข้าใจผิด หมอนั่นแค่ทักทายเด็กที่อยู่ด้านหลังเธอขึ้นมา เธอก็สามารถหลีกเลี่ยงการขายหน้าไปได้เหมือนกัน
อย่างไรก็ตาม ความกังวลใจของหลิงหลานก็ไม่จำเป็นเลย เด็กคนนั้นทักทายเธอจริงๆ เพราะว่าเธอยังเดินไปไม่ถึงครึ่งทาง เขาก็วิ่งเข้ามาลากเธอไปด้วยความที่รอไม่ไหว
หลิงหลานมองมือเล็กๆ ที่กุมมือเธอเองแล้วก็ครุ่นคิดด้วยความกลัดกลุ้มว่า เขาเป็นใครกันแน่ ทำไมถึงจูงมือเธออย่างสนิทชิดเชื้อโดยไม่บอกไม่กล่าวแบบนี้
แค่กๆ อย่าโทษหลิงหลานเลยนะ นี่เป็นครั้งแรกในสองชาติที่มีผู้ชายแปลกหน้า เอ่อ เด็กผู้ชายมาจูงมือเธอ เด็กน้อยหลิงหลานที่กล้าหาญของพวกเราก็เลยรู้สึกเก้อเขินแล้ว
เมื่อเดินมาถึงจุดหมาย ยังไม่ทันที่เด็กชายคนนี้จะพูดอะไรก็ได้ยินเสียงที่ดูฟังดูหึงหวงอย่างรุนแรงดังขึ้นว่า “ฉีหลง เขาเป็นใครกัน”
หลิงหลานจ้องมองไป ที่แท้ก็เป็นสาวน้อยร่างอวบคนหนึ่ง เธอจ้องมองเขาด้วยความดุดัน สีหน้านั้นดูเหมือนกับคนที่ถูกแย่งชิงของที่ตัวเองรักไป
หลิงหลานจนใจ
