หลานลั่วเฟิ่งและหลิงหนานอีที่อยู่ข้างกายหลิงหลานต่างมองดูสภาพร่างกายและสีหน้าของหลิงหลานด้วยความตึงเครียด น้ำยานี้ต้องแช่ให้เสร็จสิ้นทุกขั้นตอนในขณะที่มีสติอยู่ถึงจะได้รับประสิทธิภาพที่ดีที่สุด ถ้าหากหมดสติลง ประสิทธิภาพก็เปลี่ยนเป็นด้อยลงมาก นอกจากนี้การแช่น้ำยาครั้งแรกจะมีประสิทธิภาพมากที่สุด
ถึงแม้ว่าหลิงหนานอีจะเห็นหลิงหลานขมวดคิ้วน้อยๆ เป็นปม แต่ก็ไม่ได้แสดงสีหน้าดุดันเหมือนกับเวลาเด็กคนอื่นๆ แช่น้ำ เธออดลอบผงกศีรษะไม่ได้ สมกับที่เป็นลูกของนายท่านพวกเขาจริงๆ ความอดทนนี้เหนือกว่าผู้ใดโดยสิ้นเชิง ถ้าหากนายท่านยังอยู่จะต้องปลื้มใจกับผู้สืบทอดของตัวเองมากๆ แน่นอน
ทุกครั้งที่หลิงหลานทำหน้าบิดเบี้ยว มือของหลานลั่วเฟิ่งก็อยากจะไปอุ้มหลิงหลานกลับมาตามจิตใต้สำนึก ความเจ็บปวดในแววตาของเธอยังจะมากกว่าความเจ็บปวดที่ร่างกายของหลิงหลานทนรับไว้ เธอไม่อยากให้ลูกของตัวเองแบกรับความทรมานที่ยากจะทานทนแบบนี้เลยจริงๆ เธอไม่ได้ลืมคำพูดที่หลิงเซียวเคยบอกไว้ว่า น้ำยาของตระกูลหลิงมีประสิทธิภาพดีมากจริงๆ แต่ในทางตรงกันข้าม มันก็มอบความเจ็บปวดทางกายที่คนทั่วไปไม่อาจทนไหว
ดวงตาทั้งสองข้างของหลานลั่วเฟิ่งดูโศกเศร้าอย่างไม่มีที่สิ้นสุด น้ำตาส่องประกายวาบที่ขอบตาของเธอ
หลิงหนานอีสัมผัสได้ถึงความไม่เต็มใจของหลานลั่วเฟิ่ง เธออดกล่าวปลอบโยนไม่ได้ว่า “คุณนายคะ ถึงจะไม่เต็มใจก็ต้องอดทนให้ได้ ถ้าสร้างรากฐานให้ดีถ
