อนสบายเอามากๆ หลังจากนั้นเธอก็รู้สึกว่ามีความร้อนสายหนึ่งไหลทะลุจากผิวหนังของร่างกายเข้าไปที่ข้างใน ความรู้สึกที่อธิบายเป็นคำพูดได้ยากมากโจมตีเข้าที่หัวใจ เหมือนเจ็บแต่ไม่เจ็บ เหมือนคันแต่ไม่คัน หลิงหลานที่ไม่หวาดกลัวต่อความเจ็บปวดก็อดส่งเสียงครวญครางขึ้นมาไม่ได้
หลานลั่วเฟิ่งเห็นแบบนี้ก็เครียดมากและรีบมองไปที่หลิงหนานอี ไม่รู้ว่าสถานการณ์ของหลิงหลานในตอนนี้เป็นอย่างไรบ้าง
หลิงหนานอีเอ่ยปลอบใจว่า “คุณนาย เหตุการณ์แบบนี้เป็นเรื่องปกติมาก คุณชายน้อยไม่เป็นอะไรหรอกค่ะ”
เวลาผ่านไปเนิ่นนาน หลิงหลานปรับตัวให้เข้ากับความรู้สึกประหลาดแบบนี้ได้แล้ว จากนั้นความเจ็บปวดก็เริ่มรุนแรงขึ้น สุดท้ายเธอก็สัมผัสได้ถึงความเจ็บปวดอย่างรุนแรงราวกับเซลล์ทั่วทั้งร่างกายฉีกขาดเหมือนกับในชาติที่แล้ว…
อย่างไรก็ตาม ความเจ็บปวดอย่างรุนแรงแบบนี้กลับทำให้หลิงหลานรู้สึกสงบ เธอย่อมทนต่อสิ่งที่ซึมลึกถึงไขกระดูกมายี่สิบสี่ปีได้อยู่แล้ว
“เอ๋? มีของสิ่งนี้ได้อย่างไร” หลิงหลานได้ยินเสียงร้องตกใจของเสี่ยวซื่อในสมอง
“ทำไมเหรอ” ถึงแม้ว่าจะทนไหว แต่มีคนมาคุยเป็นเพื่อนได้ก็ยิ่งเมินความเจ็บปวดอย่างรุนแรงบนร่างกายได้ง่ายขึ้น นี่เป็นประสบการณ์ที่หลิงหลานได้รับในชาติก่อน เธอยินดีคุยกับเสี่ยวซื่อไปเรื่อยๆ
“พลังงานที่ประหลาดมาก สามารถเพิ่มความทนทานและกระตุ้นการทำงานของเซลล์ร่างกายได้” เสี่ยวซื่อสงสัยมากๆ ว่าน้ำยาในถังนี้ปรุงมาได้
