สุด หาเงินไม่ได้ก็ไม่เป็นไร ถึงอย่างไรก็เป็นเสี่ยวซื่อที่ทำคนเดียว และก็เป็นธุรกิจที่ไม่มีต้นทุน ไม่ว่าจะดีหรือร้ายเธอก็ไม่สนใจ เธอแค่อยากเห็นเสี่ยวซื่อมีกำลังใจทำงานเต็มเปี่ยมทุกวัน ไม่ได้ดูเหงาโดดเดี่ยวเหมือนกับแต่ก่อนอีกก็พอใจแล้ว
เอาเถอะ ความจริงแล้ว หลิงหลานให้เสี่ยวซื่อรับผิดชอบเรื่องนี้เพื่อปลอบเจ้าเด็กดื้อ เสี่ยวซื่อที่น่าสงสารก็เลยถูกหลอกเช่นนี้เอง
………
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ในที่สุดหลิงหลานก็กลายเป็นเด็กเล็กที่สามารถใช้สองขาเดินได้แล้ว เวลานี้เธอได้รับการฉีดยาอีกครั้ง คราวนี้ดูดซับยาไปสิบหลอดแล้วก็หยุด ส่วนคนที่หน่วยกองทัพส่งมาก็ยังเป็นคนพวกนั้น บางทีพวกเขาอาจจะมีการเตรียมตัวเตรียมใจมาแล้ว ดังนั้นเมื่อเห็นสถานการณ์แบบนี้อีก พวกเขาเลยสงบนิ่งมากจนถึงขนาดให้ความรู้สึกเข้าใจผิดได้ว่า เดิมทีการดูดซับยาสิบหลอดก็เป็นเรื่องปกติมาก ทำไมต้องตกใจยกใหญ่ด้วย ต้องพูดว่าทางกองทัพมีสภาพจิตใจที่แข็งแกร่งทนทานมาก ความสามารถในการยอมรับก็ยิ่งแข็งแกร่ง
มีอยู่วันหนึ่งในตอนที่หลิงหลานมีอายุได้สิบหกเดือน เธอเริ่มทำท่างอตัวเหมือนเดิมตามปกติ และทำเก้าท่าออกมาได้ตามแบบแผน ความจริงแล้วตอนที่หลิงหลานอายุได้สิบห้าเดือนกว่าก็เรียนมาถึงท่าที่เก้าแล้ว หลังจากนั้นเธอก็ทำท่าทั้งเก้านี้ตามลำดับทุกวัน แน่นอนว่ามีจุดที่ไม่ถูก เธอก็ทำการแก้ไขให้ถูกต้องค่อยๆ เปลี่ยนเก้าท่านี้ให้เป็นสัญชาตญาณของเธอ
เมื่อหลิงหลาน
