เวลาผ่านไปอีกห้าเดือน หลิงหลานที่อายุหกเดือนก็เริ่มพลิกตัวเหมือนกับเด็กทารกทั่วไปและพัฒนาเป็นสิ่งมีชีวิตที่คลานได้ในที่สุด หลิงหลานรู้สึกว่าลิ้นของเธอคล้ายกับยังควบคุมไม่ได้นิดหน่อย เธอได้แต่ส่งเสียงแอ้ๆ ทีละพยางค์เท่านั้น ต่อให้เป็นเช่นนี้ก็ยังทำให้หลานลั่วเฟิ่งมารดาของเธอตื่นเต้นดีใจเป็นล้นพ้น เมื่อเทียบกับเด็กคนอื่นแล้ว การออกเสียงของหลิงหลานชัดเจนมากราวกับสามารถฟังเข้าใจว่าเธออยากจะสื่อถึงอะไร
หลิงหลานแทบจะร้องไห้ด้วยความตื่นเต้น ในที่สุดเธอก็บอกให้มารดาเข้าใจได้แล้วว่าจะเข้าห้องน้ำเมื่อไหร่ ช่วงเวลานี้เธออดทนแล้วอดทนอีกก็ไม่อาจสู้มารดาที่อยู่กันคนคลื่นกับเธอ เข้าใจการบอกใบ้ของเธอผิดๆ จนทำให้เธอเผชิญกับความอับอายจากการฉี่รดที่นอนอีกครั้งในยี่สิบเจ็ดปีให้หลัง
เอาเถอะ เรื่องน่าขายหน้าต่างๆ ที่เกิดขึ้นในหกเดือนที่ผ่านมาก็มากมายนับไม่ถ้วน หลิงหลานไม่อยากหวนนึกถึงอีกแล้ว เธอตัดสินใจแล้วว่าเธอจะลบความทรงจำช่วงนี้ไป
และวันนี้หลิงหลานที่เพิ่งตื่นนอนก็สัมผัสได้ถึงบรรยากาศที่แตกต่างออกไปเล็กน้อย พ่อบ้านหลิงฉินทำสีหน้าเคร่งเครียดมาก ส่วนมารดาก็ช่วยเธอสวมกางเกงหลวมๆ ตัวน้อยที่ไม่ว่าจะมองมุมไหนก็ไม่เปิดเผยความลับของเธอ ป้องกันอย่างแน่นหนาโดยสมบูรณ์
เอาล่ะ ถ้าหากเมินลูกกลมๆ นุ่มๆ สองลูกที่อยู่ด้านในไป หลิงหลานก็คิดว่ากางเกงที่สวมอยู่สบายเอามากๆ
ไม่นาน จู่ๆ ก็มีคนแปลกหน้าที่สวมเครื่องแบบทหารห
