ง
เวลานี้หลิงซู่เหรินจะไม่รู้ได้อย่างไรว่าเขาตกอยู่ในแผนการของหลานลั่วเฟิ่งแล้ว สีหน้าของเขาแดงก่ำอยากจะฟันหลานลั่วเฟิ่งออกเป็นแปดส่วนใจจะขาด ในทางตรงกันข้าม หลานลั่วเฟิ่งกลับไม่เกรงกลัวเลย ตัวแทนของกองทัพและรัฐบาลยังอยู่ที่นี่ ตระกูลหลิงไม่มีทางกล้าลงมือ
หลานลั่วเฟิ่งเอ่ยด้วยความเย็นชาว่า “หลิงซู่เหริน ฉันไม่ไปส่งนะคะ!” ในเมื่อหลุดพ้นจากตระกูลหลิงแล้ว หลานลั่วเฟิ่งก็ฉีกหน้าพวกเขา และไม่คิดจะทำให้ตัวเองรู้สึกไม่ได้รับความเป็นธรรมอีกต่อไป
“เหอะ พวกเราไป!” หลิงซู่เหรินเห็นแขกมองมาที่เขาด้วยสีหน้าเย้ยหยันก็รู้แล้วว่าอยู่ต่อไปก็ไม่มีความหมาย จึงได้แต่พาคนจากไปเท่านั้น
……………………………………..
[1]ซึนเดระท่าทีภายนอกดูไม่เป็นมิตร ดูเย็นชา หรือว่าฉุนเฉียวง่าย แต่ว่าลึกๆ แล้วมีความอ่อนไหวและอ่อนหวาน
