อุปกรณ์การเรียนรู้ทราบว่าหลิงหลานไม่ได้โทษมันก็ลอบดีอกดีใจกับตัวเอง เมื่อมันได้ยินคำถามของหลิงหลาน ความยินดีก็แล่นปราดไปจนหมดทันที มันกล่าวด้วยความหวั่นวิตกว่า “เธอไม่ได้ตื่นมาสองวันสองคืนแล้ว ตรวจยังไงก็หาสาเหตุไม่พบ แม่เธอร้องไห้จนกินข้าวไม่ลงแล้ว พวกเขาตัดสินใจว่าถ้าผ่านไปอีกหนึ่งวัน เธอยังไม่ตื่นก็จะพาเธอไปโรงพยาบาล ฟังความหมายที่อยู่ในคำพูดของพวกเขา ดูเหมือนว่าพอเธอเข้าโรงพยาบาลแล้ว พวกเขาจะเกิดปัญหา ฉันคิดว่าท่าไม่ดีแล้วก็เลยรีบมาปลุกเธอ”
หลิงหลานตกใจ เธอจะเข้าโรงพยาบาลไม่ได้ ใครจะรู้ว่าเทคโนโลยีของที่นี่จะตรวจพบเจ้าสิ่งที่อยู่ในหัวเธอได้หรือเปล่า ถ้าหากถูกค้นพบขึ้นมา ก็รอให้เธอต้องมีจุดจบเป็นหนูทดลองได้เลย เธอจำเป็นต้องกำจัดความเป็นไปได้แบบนี้ออกไปให้ได้
หลิงหลานไม่ต่อต้านอีกเพื่อความปลอดภัยและอิสระของชีวิตเธอ เธอส่งเสียงร้องลั่นขึ้นมาแสดงให้คนที่อยู่ดูแลข้างกายเห็นว่าเธอตื่นแล้ว
เดิมทีหลิงหลานคิดจะส่งเสียงร้องฮืมๆ ตามใจตัวเองนิดหน่อยเท่านั้น แต่ไม่คิดว่าเมื่อเธอส่งเสียงออกมา เสียงนี้ดังลั่นสะท้านฟ้าสะเทือนดิน…
เสียงเด็กน้อยแทบจะตกใจกลัว มันเอ่ยถามด้วยความหวาดหวั่นว่า “จะร้องเสียงสลดขนาดนี้ทำไม”
หลิงหลานถูกเสียงร้องโหยหวนเต็มไปด้วยอารมณ์ของตัวเองทำให้อับอายจนเหงื่อตก “หิวจะตายแล้ว…”
หลิงหลานที่พ่ายแพ้ต่อความต้องการของสัญชาตญาณร่างกายอยากจะร้องไห้น้ำตาอาบหน้าอย่างเลี่ยงไม่ได้
