ผิดมนุษย์มนาพวกนั้นได้ยังไงกัน…ว่าไปแล้ว ดูเหมือนว่าจะไม่รู้สึกเจ็บปวดทรมานมานานแล้วสินะ หรือว่าความเจ็บปวดจะกำเริบขึ้นตอนที่ฉันไม่ได้สติเท่านั้น?หลิงหลานพลันรู้สึกว่าการที่เธอหมดสติไปดูเหมือนจะเป็นเรื่องดีเช่นกัน
อย่างไรก็ตามหลิงหลานไม่ใช่หญิงสาวที่ชอบหลีกหนีปัญหา ไม่อย่างนั้นเธอคงไม่อาจทนรับความทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัสทุกวันมาตลอดยี่สิบสี่ปีได้ เธอปลุกจิตใจให้ฮึกเหิมและเริ่มฝึกฝนเคล็ดวิชาลมปราณบำรุงร่างกายที่แพทย์แผนจีนชราผู้หนึ่งสอนให้เธอ หลังจากที่ช่วยดูแลอาการป่วยของเธอตั้งแต่ที่เข้าโรงพยาบาลทหาร
ถึงแม้ว่าเธอจะฝึกฝนมาได้สิบกว่าปีและไม่เคยสัมผัสได้ถึงการกำเนิดของลมปราณอะไรขึ้นเลย แต่ทุกครั้งที่ฝึกฝนเสร็จ ความเจ็บปวดอย่างรุนแรงในร่างกายก็จะลดลงไปมาก เรี่ยวแรงในการอดทนดีขึ้นเล็กน้อย แน่นอนว่าบางทีนี่อาจจะเป็นแค่การปลอบใจตัวเอง เป็นการเข้าใจผิด อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าอย่างไรมันก็มอบพลังประคับประคองให้เธอฝึกฝนต่อไป
คราวนี้เธอฝึกฝนจนกระทั่งหมดสติไป เมื่อหลิงหลานตื่นขึ้นมาอีกครั้งก็ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไรแล้ว เธอขยับมือเท้าก่อนและพลิกตัวทีหนึ่งถึงค่อยรับรู้สภาพร่างกายของตัวเอง
ความรู้สึกนี้ทำให้เธอตะลึงงันไป เนื่องจากเธอสัมผัสได้ถึงลมปราณที่ไม่เคยรู้สึกถึงมาก่อน มันดูแฟนตาซีอย่างยิ่ง หรือว่าเธอจะเป็นอัจฉริยะสวรรค์สร้างจริงๆ แค่ตายปลอมๆ หนึ่งครั้งก็ทำให้เส้นลมปราณเริ่นกับเส้นลมปราณตู[
