หลิงหลานตายแล้ว!
เมื่อเธอพบว่าตัวเองกำลังลอยอยู่กลางอากาศมองลงมาข้างล่าง เธอก็รู้ว่าเธอตายไปแล้ว
เธอสามารถทะลุกำแพงแข็งๆ มองเห็นผู้บังเกิดเกล้าทั้งสองคนหลั่งน้ำตาอยู่นอกห้องไอซียู และก็เห็นน้องชายมีสีหน้าเคร่งเครียด รวมไปถึงถอนหายใจเบาๆ ตอนที่ไม่มีคนสนใจราวกับปลดปล่อยความกดดันก็ไม่ปาน
หลิงหลานไม่ได้โกรธเลย เธอรู้ดีว่าเธอเป็นภาระให้กับครอบครัวนี้มายี่สิบสี่ปีเต็ม เกือบจะทำให้ครอบครัวที่ไม่ได้ร่ำรวยมากเท่าไรนักล่มจม ถ้าไม่ใช่เพราะอาการป่วยของเธอแปลกประหลาดมากเกินไป ซึ่งจำเป็นที่จะต้องได้รับการศึกษาวิจัยจนได้รับการช่วยเหลือด้านการรักษาพยาบาลฟรีจากรัฐละก็ บางทีเธอน่าจะรับมือกับโรคนี้ไม่ไหวและบอกลาโลกนี้ไปตั้งแต่สิบกว่าปีก่อนแล้ว
อย่างไรก็ตาม ต่อให้ยืดชีวิตได้แล้วเป็นอย่างไร เธอก็ยังหนีความความตายไม่พ้นอยู่ดี เพียงแต่เธอไม่คาดคิดว่าที่แท้มนุษย์ก็มีวิญญาณอยู่จริงๆ
เธอเงยหน้ามองไปยังท้องฟ้ายามค่ำคืนที่มืดมิดอยู่ไกลๆ คิดเพ้อไปว่า โลกใบนี้จะมียมทูตหน้าวัวกับยมทูตหน้าม้าหรือเปล่า หรือว่าจะมีวิญญาณที่เรียกตัวเองว่ายมทูตโผล่พรวดขึ้นมาและลากตัวเธอเข้าไปในโซลโซไซตี้เหมือนกับการ์ตูนเรื่องบลีช
หลิงหลานอดยิ้มขึ้นมาไม่ได้และเยาะเย้ยตัวเองว่ามัวแต่หลงใหลไปกับการอ่านหนังสือและการ์ตูนตอนที่อยู่ว่างๆ ไม่มีอะไรทำบนเตียงผู้ป่วย การ์ตูนเรื่องบลีชก็มาจากญี่ปุ่น มันจะมาโผล่ที่ประเทศจีนได้อย่างไร บางทียมทูตหน
