“พวกเวรนั่น…”
พวกนักบิดตะโกนด่าหยาบคายใส่รถจี๊ปอย่างหยามเหยียด
ถึงแม้จะเป็นองค์กรอาชญากรรม แต่ก็ควรมีศักดิ์ศรีบ้าง—แต่พวกนี้ไม่มีแม้แต่น้อย
มันต่ำตมจริง ๆ
หนึ่งในนอร์ธไบน์เดอร์สบรรจุกระสุนลงปืนกลทอมมี่อีกครั้ง
เขาหรี่ตา เตรียมจะส่งของขวัญเป็นกระสุนให้อย่างจัง
แต่แล้วมุมสายตาก็สะท้อนบางสิ่งที่ไม่น่าเชื่อขึ้นมา
“อะไรวะ…?”
มันคือมนุษย์
คนจริง ๆ ที่กำลังวิ่งอยู่บนพื้นด้วยสองขา
ระยะห่างที่เคยดูไกลลิบ กลับใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ จนแซงรถจี๊ปและโมโนวีลไป
‘ฉันฝันไปเหรอ?’
เขาถามตัวเอง ความรู้สึกวิงเวียนเล่นงานทันที
ภาพนั้นเหนือจริงเกินกว่าที่สมองของเขาจะประมวลผลได้
มนุษย์ที่วิ่งไล่ตามรถที่กำลังแล่นด้วยสองขาได้? มันเป็นไปได้ยังไง?
แต่มันไม่ใช่ฝัน
ใบหน้าของนักบิดแต่ละคนก็แสดงความตะลึงเช่นกัน เหมือนเห็นอะไรที่ไม่ควรมีอยู่จริง
เสียงปืนที่เคยยิงสวนกันไปมาอย่างต่อเนื่อง จึงหยุดลงชั่วขณะ
