้ทีร์นาจะเป็นเมือง แต่มันก็มีอำนาจเทียบเท่าประเทศ
สอง—ตลอดเวลาที่ผ่านมา แม่มดยังถูกเลือกปฏิบัติอยู่เหมือนเดิม
“งั้นคำร้องขอลี้ภัยนี้ เป็นหนึ่งในภารกิจที่เราได้รับหรือ?”
“ใช่ เพราะคำร้องขอมาจากแม่มดด้วยตัวเอง หมายความว่าเธอเป็นผู้จ่ายเงินจ้าง ซึ่งอาจเป็นทรัพยากรที่หายากในโลกนี้ หรืออาจเป็นความรู้ก็ได้”
“หมายความว่าเป็นสิ่งที่คนอื่นก็อยากได้เหมือนกัน”
“ใช่เลยและถ้าจะให้เดาแม่มดคนนั้นคงต้องการที่จุดยืนของตัวเองมันไม่ง่ายหรอกที่จะเริ่มต้นจากศูนย์ในเมืองทีร์นา”
แน่นอน ด้วยการมีอยู่ของแม่มด เธอคงสร้างชื่อได้ในเวลาไม่นาน
แต่มันต่างกันระหว่างการเริ่มจากศูนย์ กับการมีองค์กรหนุนหลัง
โอเซียนเห็นด้วยอย่างยิ่ง
ถ้าเขาไม่ใช่คนของร้านเหล้าหมาจิ้งจอกม่วง เขาก็คงไม่รู้จะเริ่มต้นจากตรงไหนเหมือนกัน
“ถ้าแม่มดได้ที่พึ่ง ทุกองค์กรในทีร์นาจะต้องหมายตาเธอแน่”
“เพราะพลังของแม่มดไม่ใช่ของที่จะได้มาง่าย ๆ และนั่นแหละคือปัญหา”
“อย่างเช่น?”
“เอาจริง ๆ เลยนะ มันยากมากที่เราจะชวนแม่มดคนนั้นมาร่วมกลุ่ม เพราะมีคู่แข่งเยอะเหลือเกิน”
“เจ้าอยากได้พลังของแม่มดคนนั้นหรือ?”
“ขอเรียกว่า ‘ความโลภในพรสวรรค์’ ดีกว่า ‘ความโลภในพลัง’”
โรแนนยิ้มแบบเจ้าเล่ห์อย่างเคยขณะพูด
“แม่มดในฐานะนักแก้ปัญหา ลองจินตนาการดูสิ มันก็น่าสนุกดีนะ”
โรแนนพูดด้วยน้ำเสียงไร้เดียงสา แต่เพียงพอที่จะทำให้โอเซียนเริ่มสงสัยว่าแม่มดคนนั้นกำลังมีแผนอะไรอยู่
