โอเชียนลงสู่พื้นแล้วเงยหน้ามอง
เพดานของโรงไฟฟ้าเต็มไปด้วยรอยแผลลึกเหมือนถูกดาบขนาดยักษ์ฟันเข้าใส่
เขามองเห็นท้องฟ้ายามค่ำคืนที่เต็มไปด้วยควันผ่านช่องโหว่ขนาดใหญ่
“แรงไปหน่อยแฮะ”
โอเชียนเกาศีรษะ
ถึงแม้จะจัดการพวกแก๊งค์ไปได้ แต่มันก็ไม่ใช่ภาพที่ลูกค้าของเขาน่าจะปลื้ม
ข่าวดีเพียงอย่างเดียวก็คือ แกนกลางของโรงไฟฟ้ายังอยู่ดี
แต่แค่นั้นก็คงไม่พอจะกลบหลุมยักษ์นี้ได้ ต้องมีการซ่อมแซมอีกมาก
“อืม บางทีหมอนั่นอาจจะหนีไปแล้ว”
โอเชียนมองไปรอบ ๆ มองหาวี่แววของเดเวอร์ แต่ไม่ว่าจะค้นหาอย่างไร ก็ไม่พบแม้แต่เงา
อีกฝ่ายถูกฟันด้วยดาบดาวตกแล้วหายตัวไปเลยงั้นหรือ?
ไม่หรอก
โอเชียนจำความรู้สึกของปลายดาบตอนสุดท้ายได้ดี
ดาบดาวตกที่เล็งใส่เดเวอร์ได้ฟันเขา แต่แสงอันร้อนแรงของมันไม่ได้เผาร่างเขาทั้งตัว
ในวินาทีสุดท้าย เดเวอร์ถอยกลับด้วยแรงทั้งหมด
‘บาดแผลนั้นขนานนั้น ยังไงก็ต้องมีร่องรอยหลงเหลืออยู่’
ตรงนี้เป็นที่ที่เขาร่วงลงมา ถ้าค้นรอบ ๆ น่าจะเจออะไรบางอย่าง
การตัดสินใจของโอเชียนถูกต้อง
“เจอแล้ว”
มีคราบเลือดบางส่วนที่พื้น และแขนที่ถูกตัดขาด ห่อไว้ด้วยผ้าพันแผลขาด ๆ มันคือแขนของเดเวอร์แน่นอน
แขนขาด แต่กลับไม่มีเลือดมากนัก
กลิ่นไหม้ของเนื้อยังคงลอยอ่อน ๆ อยู่ในอากาศ
‘เขาห้ามเลือดด้วยการเผาบาดแผลโดยตรงงั้นเหรอ?’
เขาคงรีบเผาบาดแผลแล้วหนีออกไป
แม้จะเป็นวิธีที่บ้า แต่ทักษะกับการตัดสินใจของเขานั้นยอดเยี่ยม
สมกับที่เป
