หักแล้ว!”
โอเชียนยกดาบขึ้นเตรียมฟันใส่เดฟเวอร์ แต่เดฟเวอร์กลับหัวเราะจากหลังหน้ากากกรองอากาศ มองดาบที่เหลือแค่ด้ามด้วยความเหยียดหยาม
“ไม่เข้าใจหรือยังไง เจ้าคนโง่? ข้าสร้างสายฟ้าได้ ใช้ไฟได้ ควบคุมโลหะกับแรงโน้มถ่วงได้ แล้วแกยังคิดจะสู้กับข้าอีกเหรอ?”
พลังไฟฟ้าจากเทสลาอาร์มแผ่ไปทั่วโลหะรอบข้าง ก่อเป็นสายฟ้า มุ่งเป้าไปที่ออเชียน
เพลิงรุนแรงพุ่งออกจากแขนขวา เป็นงูไฟที่บิดพันเคลื่อนไหว
“แล้วแกจะทำอะไรได้ ด้วยดาบที่หักแค่นั้น!”
เดฟเวอร์ตะโกนออกมา พลังเวททุกอย่างถูกปล่อยออกมาอย่างอิสระ
นี่ไม่ใช่ศัตรูที่รับมือได้ด้วยดาบหัก ๆ
แต่โอเชียนกลับหัวเราะกับตัวเอง แล้วเงยหน้ามองฟ้า
ท้องฟ้ายามค่ำคืนที่เต็มไปด้วยหมอกควันนั้นว่างเปล่า
แสงระยิบระยับที่เคยมีได้หายไปนานแล้ว
ถึงกระนั้น…
‘ที่นั่น ยังมี “ดวงดาว” อยู่แน่’
“เข้าใจล่ะ แกพูดถูก ดาบหักทำอะไรก็ลำบากอยู่หรอก”
ในวินาทีนั้นเองโอเชียนก็เข้าใจ ว่าเขาควรทำอะไร และเขาทำอะไรได้
“แต่…”
โอเชียนยกดาบหักขึ้นมา และเปลวไฟสีขาวบริสุทธิ์ก็ลุกพรึ่บจากปลายดาบที่หัก
“แต่มันยังสามารถเก็บแสงดาวไว้ได้”
