ังได้ด้วย
สำหรับคนที่ใช้แค่ปืนธรรมดา นี่มันคือหายนะชัด ๆ
แต่โอเชียนน่าทึ่งกว่านั้น
ครั้งนี้ แทนที่จะฝืนสนามแม่เหล็กที่ยิงมา เขากลับใช้การหลบหลีก
และมันก็ถูกต้อง เพราะเมื่อขอบเขตแคบลง พลังจึงสูงขึ้นมาก ถ้าเขาใช้แรงดันกลับเหมือนก่อน คงไม่รอด
‘เขาหลบได้ยังไงกัน?’
ทุกครั้งที่เดฟเวอร์เหวี่ยงแขนโอเชียนก็เหมือนรู้ล่วงหน้าและหลบเหมือนเงา
ไม่ใช่ว่าเดฟเวอร์ช้า
ความเร็วของเทสลาอาร์มเมื่อเปิดใช้งานนั้น แม้แต่เดวิดที่อยู่ในสนามรบมานานยังตามไม่ทัน แล้วออเชียนกลับหลบได้หมด
มันคือการเคลื่อนไหวที่ไม่น่าเชื่อ
-กว๊าง กว๊าง กว๊าง!
เสียงระเบิดดังก้องไปทั่ว โครงเหล็กพังยับ สะเก็ดกระจายไปทุกทิศทาง
แต่น่าเหลือเชื่อที่ไม่มีการโจมตีใด ๆ ของเดฟเวอร์แตะต้องโอเชียนได้เลย แม้แต่ปลายเส้นผม
“งั้นแกไม่ใช่แมลง แต่เป็นแค่ปลาตัวเล็ก!”
เดฟเวอร์พ่นลมหายใจด้วยความหงุดหงิด
เขาวางแผนไว้จะซัดให้กระเด็นตั้งแต่ทีแรก แล้วตามด้วยการโจมตีครั้งที่สองปิดบัญชี
แต่น่าเสียดายโอเชียนหลบครั้งแรกได้
หมอนี่บุกเข้าตรง ๆ โดยไม่ลังเลเลยตลอดเวลา
ไม่ใช่แค่พละกำลัง
มันมีทั้งสัญชาตญาณ หรืออาจเรียกได้ว่าเป็นสัญชาตญาณสัตว์ป่า
‘และเขาเริ่มเร็วขึ้นเรื่อย ๆ’
ตอนแรก การเคลื่อนไหวของโอเชียนยังพอเดาได้ แต่
