“ช่วยงั้นเหรอ?”
ตอนแรกแอนนาคิดว่าเธอหูฝาดไปเอง แต่คำตอบของโอเชียนกลับเหลือเชื่อไม่แพ้กัน
คำว่า “ช่วย” เป็นคำที่เธอไม่เคยได้ยินเลยตลอดชีวิตในวงการนี้ แต่เมื่อเธอมองสีหน้าของเขา เธอก็รู้ทันทีว่าเขาไม่ได้พูดเล่น
“……ฉันไม่ใช่คนจะมาบอกนายว่าควรทำอะไรหรือไม่ควรทำอะไรนะ แต่จำได้ไหมว่าเพิ่งเจออะไรมาบ้าง?”
“มันเป็นการโจมตีแบบไม่ทันตั้งตัว แล้วข้าก็ยังไม่ได้ใช้พลังทั้งหมด”
“แล้วนายจะกลับไปที่ที่มีปีศาจนั่นอยู่งั้นเหรอ?”
โอเชียนพยักหน้า แต่แอนนากลับไม่รู้สึกโกรธกับความใจเย็นของเขาเลย
ในขณะเดียวกัน เธอก็รู้สึกว่าเธอเริ่มเข้าใจว่าโอเชียนเป็นคนแบบไหน
ตอนที่กระสุนที่ถูกสะท้อนกลับกำลังจะทะลุหน้าผากเธอ โอเชียนกลับเข้ามาขวางไว้และช่วยชีวิตเธอ ทั้งที่เขาไม่จำเป็นต้องทำ
เขาไม่จำเป็นต้องทำ แต่เขาก็ยังพาโจนาธานที่บาดเจ็บกลับมาด้วย
“เพราะศักดิ์ศรีงั้นเหรอ?”
“ไม่ใช่ศักดิ์ศรี”
“ก็แน่นอนล่ะนะ”
สำหรับแอนนา โอเชียนเป็นคนประหลาด
ทั้งวิธีพูดของเขา และการที่ยังใช้ดาบเป็นอาวุธในยุคนี้ก็ดูแปลก
แต่ที่แปลกยิ่งกว่าคือพฤติกรรมของเขา
ในวงการนี้ คนส่วนใหญ่เชื่อว่าพวกเขาจะทำอะไรก็ได้โดยไม่ต้องรับผิดชอบ
แค่ไม่ทรยศใครก็ถือว่าเป็นคนดีมากแล้ว
ในโลกแบบนี้ คนที่ถูกหลอกจะถู
