บทที่ 181 รายงานพฤติกรรมของหงยวิ๋น
ทะเลเมฆเชื่อมฟ้า หน้าผาเพลิงศักดิ์สิทธิ์ ภายในวิหารเร้นลับหนึ่ง
ภายในวิหารแห่งนั้น ถูกปกคลุมด้วยค่ายกลซ้อนซับ ปิดบังชะตาฟ้าและรอยกรรมโดยสิ้นเชิง มีเงาร่างผู้หนึ่งกำลังจุดเทียน นั่งสงบอยู่เบื้องหน้าหีบเขียน
ใบหน้านั้นคมราวขวานสลัก ดุดันดั่งมีดสกัด ในชำแรกดูเปี่ยมด้วยเมตตาธรรม แต่สิ่งสำคัญคือ ผู้นี้สำเร็จวิชาเทพถึงระดับสมบูรณ์แล้ว และขณะนี้พลังทั้งหลายได้เผยตัวออกมาจนครบถ้วน รุนแรงโหมกระหน่ำทั่ววิหาร หากเป็นในแดนภายนอกหรือดินแดนโพ้นทะเล อานุภาพนี้อาจทำลายทั้งภาคพื้นของทวีปได้โดยง่าย
เจินเหรินผู้สำเร็จวางรากฐานถึงขั้นสมบูรณ์ หงจวี่!
เวลานั้น หงจวี่นั่งตัวตรง มือทั้งสองวางอยู่บนหีบเขียนที่เบื้องหน้า เบื้องหน้ามีสมุดอยู่เล่มหนึ่ง มีพู่กันหนึ่งด้าม ดวงตาทั้งคู่หลับพริ้มประหนึ่งกำลังครุ่นคิดลึก
ฮวับ…ฮวับ…
สายลมพัดผ่าน หน้ากระดาษสะบัดไหว
หนังสือเล่มนี้ไม่หนานัก มีเพียงไม่กี่หน้า บนปกถูกเขียนด้วยอักษรโบราณคล้ายลูกอ๊อด เป็นถ้อยคำวิเศษที่เรียงร้อยเป็นคัมภีร์ราชโองการ
สมบัติแห่งการบรรลุมรรค ซึ่งดับแสงโคมทั่วฟ้าดินได้ทั้งปวง มีเพียงชิ้นเดียวในใต้หล้า และนับแต่ปรากฏมาก็ถูกผนึกเก็บไว้ ณ ที่แห่งนี้ไม่เคยเคลื่อนย้าย
ต้องใช้ บุญญาบารมีเป็นพู่กัน, พลังชะตาเป็นน้ำหมึก จึงจะสามารถเขียนอักษรลงในสมบัตินี้ได้ ซึ่งการสิ้นเปลืองนั้นยิ่งใหญ่เกินต้าน เจินเหรินทั่วไปมิอาจเอื้
