้ายที่มีแต่พวกแกร่งสุดโต่งอยู่ไม่กี่คน แต่โคตรโหดและบ้าเลือด ทุกคนในนั้นแข็งแกร่งกว่าคนทั่วไปหมด แถมเป็นพวกอันตรายทั้งนั้น เมืองทีร์นาขึ้นบัญชีแดงไว้เรียบร้อย”
“สรุปว่านั่นคือคนของ Blood Brotherhood สินะ”
“ก็ประมาณนั้นล่ะ เวรเอ๊ย พวกบ้าพวกนี้โผล่มาทำไมในที่แบบนี้…”
ปัญหาคือภารกิจนี้เอง
ถ้าพวกโรคจิตจากกลุ่มก่อการร้ายโผล่มา พวกเขาคงสู้ไม่ได้แน่ ๆ
“แล้วเดวิดกับออโตมาตันล่ะ?”
“อยู่ข้างใน เขาน่าจะตามไปช่วยพวกที่ยังหนีไม่พ้น”
“นั่นแปลว่าพวกเขาโดนเจอแล้ว หรือกำลังจะโดนเจอ”
ความสิ้นหวัง ความหงุดหงิด ความกลัว
ทหารรับจ้างตัวสั่นเมื่อคิดถึงภาพที่ผู้บุกรุกคนนั้นแสดงให้พวกเขาเห็น
แอนนา มือสไนเปอร์ เป็นคนแรกที่ตั้งสติได้
“ฉันว่าควรจะไปแล้วล่ะ”
“หา? แล้วงานล่ะ?”
“ก็ล้มเหลวน่ะสิ ถือว่าโชคดีที่รอดมาได้ก็แล้วกัน แล้วอีกอย่าง นายชื่อโอเชียนใช่ไหม ขอบคุณที่ช่วยชีวิตฉัน ฉันติดหนี้ชีวิตนาย”
โอเชียนไม่ได้ตอบ แต่ชี้ไปที่โจนาธานซึ่งสลบอยู่
“ถ้าเธอจะไป ก็ช่วยพยุงเขาไปด้วย”
“……นายจะไม่ไปเหรอ?”
แอนนาถามด้วยความสงสัย คล้ายจับความนัยในคำพูดเขาได้
“ไม่”
“……แล้วนายจะอยู่ที่นี่ทำไม?”
“เพื่อช่วยคนอื่น”
สายตาทุกคู่ของทหารรับจ้างเบิกกว้างกับคำตอบที่คาดไม่ถึง รวมถึงของแอนนาด้วย
